Η πολυαναμενόμενη επίσκεψη στον ψυχίατρο. Μέρος στ. Γραφομηχανή.
Πέμπτη, 26 Απριλίου 2007
Προηγούμενα Μέρη α , βου:Τσίπουρο , γ :χαρτάκια , δου : mp3 , ε :wc
Έσπρωξα τη πόρτα της τουαλέτας. Φράκαρε. Γύρισα προς τον πάγκο. Ο προπο-τζής με κοιτούσε και χαμογελούσε περίεργα. Κούνησε με νόημα το κεφάλι του σαν να συμφωνούσε με κάτι.
- Εε, ε συγγνώμη η πόρτα...
Έστρεψε απροσδόκητα το βλέμμα του προς την οθόνη του υπολογιστή που βρισκόταν μπροστά του, σαν να μη συμβαίνει τίποτα.
Στηρίχθηκα λίγο με τον ώμο μου στην πόρτα. Αυτή τη φορά άνοιξε κάνοντας ανατριχιαστικό θόρυβο.
Το θέαμα που αντίκρυσα ήταν πέρα από κάθε προσδοκία. Εντάξει είπαμε, παλιό το προπο-τζίδικο αλλά όχι κι έτσι. Μπροστά μου βρίσκοταν ένας και μοναδικός χώρος.
Παρατηρήσεις:
α)Λεκάνη τουαλέτας χωρίς καπάκι, ολίγον τι βρώμικη, στα 2 μέτρα από την πόρτα.
β) Κάπως κολλητά με τη λεκάνη, χαμηλό τραπεζάκι πάνω στο οποίο υπήρχαν 3 στυλό και ειδική θήκη γεμάτη κουπόνια από τα διάφορα τυχερά παιχνίδια.
γ) στα δεξιά μου, σπασμένος νιπτήρας
δ) από πάνω, βρύση που έσταζε υγρό αδιαφανές.
ε) πάνω από τη βρύση μεγάλος τετράγωνος καθρέφτης.
Συμπέρασμα: Σίγουρα όχι το Γραφείο Θετικής Ενέργειας.
Σκέφτηκα την επιγραφή. Θα έπρεπε να κατέβω 3 ορόφους κάτω. Δεν υπήρχε όμως άλλη πόρτα στο χώρο, ούτε καν παράθυρο. Ξαφνικά θυμήθηκα τα γυαλιά. Τα έβγαλα από τη τσέπη του μπουφάν μου. Τα φόρεσα. Κοίταξα γύρω γύρω την τουαλέτα μήπως προσέξω κάτι.
Σοκαρίστηκα. Όταν κοίταξα τον καθρέφτη δεν υπήρχε πια σε αυτόν το είδωλό μου. Αντ'αυτού ξεπρόβαλλε το κεφάλι μιας κοκκινομάλλας, πανέμορφης κοπέλας. Τινάχτηκα πίσω από τον φόβο μου. Τώρα που κοιτούσα καλύτερα το τετράγωνο τζάμι απέναντί μου, έμοιαζε περισσότερο πλέον με κισέ.
- Καλησπέρα σας. Αν είστε ο Κος Narita, παρακαλώ δώστε μου το χαρτάκι. Αν είστε το παιδί από την πιτσαρία, πείτε μου σας παρακαλώ πόσο κοστίζει η παραγγελία.
Μετά από περίπου μισό λεπτό αμήχανου ξυσίματος της κεφαλής μου, έχωσα το χέρι μου στην τσέπη και έβγαλα το χαρτάκι. Πλησίασα και το δώσα στην κοπέλα, περνώντας το κάτω από τη χαραμάδα. Το κοίταξε.
- Μμ-μάλιστα. Πολύ ωραία. Περάστε παρακαλώ στην αίθουσα.
- Ποιά αίθουσα;
- Όπως θα βγείτε από την πόρτα. Σας περιμένουν.
- Συγγνώμη αυτήν την πόρτα εννοείτε; Να βγώ στο προπο-τζίδικο δηλαδή;
- Περάστε σας παρακαλώ.
Έκανα να πάω προς την πόρτα. Γύρισα.
- Αυτήν την πόρτα έτσι;
Δεν έλαβα απάντηση. Στραβοκατάπια. Γύρισα προς την πόρτα. Σάστισα. Στην πόρτα υπήρχε η ένδειξη:
Όροφος -3. Γραφείο Θετικής Ενέργειας.
Άνοιξα την πόρτα. Κανένα φρακάρισμα. Πίσω δεν υπήρχε πια το προπο-τζίδικο. Απλωνόταν μια πελώρια, μακρόστενη, φωτεινή αίθουσα γεμάτη κόσμο. Το στόμα μου άνοιξε αντανακλαστικά. Τους πανύψηλους τοίχους στόλιζε κάτι σαν ριγέ πολύχρωμη ταπετσαρία. Παντού υπήρχαν φυτά που έβλεπα για πρώτη φορά. Μια μουσική που δεν είχα ξανακούσει γέμιζε το χώρο σε κάθε γωνιά του. Χαρούμενη μουσική. Τη δεξιά και αριστερά πλευρά της αίθουσας κάλυπταν δυο σειρές
από γραφεία. Γύρω από τα περισσότερα υπήρχε μαζεμένος κόσμος. Κάτι με έκανε να πλησιάσω ένα γραφείο στα δεξιά μου. Δυο καλοντυμένοι νέοι κάθονταν σε αυτό
- Καλησπέρα σας, κύριε.
- Καλησπέρα. Είμαι ο Narita.
- Α, πολύ ωραία. Καθίστε.
Κάθισα σε μια από τις δυο μωβ βελούδινες πολυθρόνες, από την έξω μεριά του γραφείου. Ο ένας από τους δύο πληκτρολόγησε κάτι σε μια γραφομηχανή-από αυτές τις παλιές- που είχε μπροστά του. Χαρτί δεν υπήρχε σε αυτήν. Προς έκπληξή μου χαρτί άρχισε να εμφανίζεται από τη μηχανή και να βγαίνει προς τα έξω. Το έκοψε. Μου το έδωσε. Το κοίταξα. Δεν έγραφε τίποτα.
- Αυτό να το δώσετε στον Κο Μανώλη. Περάστε σας παρακαλώ στο νούμερο 17 ακριβώς εδώ πίσω. Ευχαριστούμε πολύ.
Μου έδειξε μια πόρτα διαγώνια και πίσω από το γραφείο που δεν είχα προσέξει πριν.
- Ευχαριστώ κι εγώ.
Πήγα προς την πόρτα. Άνοιξα. Δεν υπήρχε πίσω από αυτήν κανένα δωμάτιο, όπως περίμενα. Στεκόμουν μπροστά σε μια μεγάλη βεράντα με απέραντη θέα προς τη θάλασσα, ενώ πλούσια βλάστηση φαινόταν να ξεπροβάλλει από κάτω και να καλύπτει και τα πλαϊνά της θέας. Μια γαλήνη με κυρίεψε. Ξαφνικά άνοιξε η πόρτα πίσω μου. Γύρισα.
- Ωπ, καλώς τον Narita. Τι λέει;
- Μια-Μια χαρά...
- Εγώ είμαι ο Μανώλης και από εδώ είναι...
Συνεχίζεται...
(το παραπάνω ποστ αφιερώνεται στη lemonita... γράφτηκε από τον Narita τρώγοντας βανίλια/υποβρύχιο)
Υποσχέσου ότι θα'ναι το τελευταίο σου post ρεNarita
Δυστυχώς, δεν ήταν με ροζ μαλλιά και όνομα jane η κοπέλα.lol.
Ύστερα από αυτό το ποστ, η γνωστή έκφραση "από κει πού 'ρθες" αλλάζει νόημα.
Οι περιγραφές σου καλυτερεύουν πάαααααρα πολύ.
(Τρίβω τα χέρια μου με αγωνία)
Ποιος?Ποια?Τι ήρθε???
Αχ τι ωραία να ξυπνάς έτσι!!!
Παντως αν αποτύχω σε όλα τ'άλλα στη ζωή μου εκεί θέλω να παω να δουλέψω...πες τους να μου στείλουν κανα ζευγάρι γυαλιά αν αδειάσει καμιά θέση...
Naritako...Κααααλληηηηημμμμμμεεεεεεεεεεερραααααααααααα......!!!!!!
χιχιχι!
λαλαλααααα....!!!
Unlearn περίμενε, έρχομαι να αγοράσουμε απο ενα ζευγάρι λαχανί γυαλιά!
Ααα, Ναρίτα, όλο και πιο ενδιαφέρουσα γίνεται αυτή η επίσκεψη! Τέλειο!
Επίσης, μια πόρτα με το νούμερο 17 μπορώ να έχω; Κάνετε αποστολή στην Αθήνα; Τρόποι πληρωμής; Ααααααχχ, αυτά είναι, "μεγάλη βεράντα με απέραντη θέα προς τη θάλασσα". Τι να τους κάνεις τους γιατρούς αμα έχεις τέτοια...
Καλημέρες κι απο μένα :):):)
Καλημέρα!!!
:) Χορταστικό ήταν! Μ'αρεσε!!
Πες μου κάτι...τι ακριβώς βάζεις στη βανίλια/υποβρύχιο;; Κι εγώ θέλω!!!
Ναρίτα φίλε μου.
Το καλό που σου θέλω...
Μην το τελειώσεις απότομα!!!
Με το μαλακό!
0:)
sunday ΑχαχχΑχα "απο κει που'ρθες" λεει...ΑχχΑΧΑ
Πάντως μην τρίβεις πολύ τα χέρια σου γιατί τα βλέπω να παίρνουν φωτιά...
unlearn κάπου βρίσκονται και τα δικά σου γυαλιά... αρκεί με κάποιο τρόπο να προμηθευτείς τα χαρτάκια...
:):):):):):):)
proserpina δε γίνεται να αγοράσεις δυστυχώς, όυτε γυαλιά ούτε πόρτα...
Δώσε μια ευκαιρία στη φαντασία σου και θα βρεις και τα δικά σου...
blogaki δεν ξέρω να ρωτήσοω αυτήν που μο την έδωσε...
το μόνο σίγουρο είναι ότι χρειάστηκε πολύ (800 gr)...xixixixioxoxoixixi
aggele δεν περνάει από το χερι μου... καλού κακού βάλε ζώνη.
Καλησπέρα σε όλους
Μανωλης και προωλης το μερος.
Μαααλιστα..
για προχώρα να δούμε..θα το βγάλουμε το συμπέρασμα?
Ε, μα τώρα κάτι ήρθε γιατί δεν μας λες τι ήρθε;;;; Ωχουυυυυυυυυυυ... θα βάλω κι εγώ πράσινα γυαλιά να δω τι θα δω..
Τον ακούς ρε συ proserpina?
Ειναι μες τα πράγματα και ούτε μια μικρή βοήθεια! τς τς τς....
Λοιπόν το νου σου για τα χαρτάκια!
Αμα βρεις κάτι σφύρα!
όβερ!
(κι όμως πόσο δύσκολο είναι να βρεις αυτά τα χαρτάκια τη σήμερον ημέραν.....και πόσο εύκολο συνάμα!χεχεχε ;)
Μόνο το κάθε επόμενο είναι καλύτερο απ'το προηγούμενο σε αυτή την ιστορία! Η αγωνία στο κατακόρυφο και κοντεύει να πιάσει το IQ μου:)
Αντε και θα παρεξηγιόμασταν χθες.
Τα λέμε φίλος και περιμένω την συνέχεια...
Είμαι περίεργος με ποια θα μπει ο Μανωλιός. Δε μου λες, την ξέρουμε από κάπου ή θα είναι εντελώς καινούργια στην σειρά; (Είμαι σίγουρος ότι θα είναι και γυναίκα εν το μεταξύ) :)
Καλά έχει γίνει τελείως σουρρεαλιστικό μιλάμε.
Άντε, μη μας γκαστρώσεις πάλι για τη συνέχεια.
Και γράφε κανα πιο μεγάλο επεισόδιο, ε??? Τι είναι αυτά??? Έτσι, μας κάνεις μια ξεπέτα, μας ανοίγεις την όρεξη και μετά γεια σας????
Αχ τί να κάνω Unlearn μου, δε μιλάω, αν κατάλαβα καλά ο Narita δε με αφήνει να χρησιμοποιήσω το πακέτο σπαμ. Ααα! Τί λέω! Ίσα ίσα, μου είχε πει να το φυλάξω για τη συνέχεια του ψυχίατρου, τώρα δηλαδή!
Α, ωραία.
Λοιπόν, γιατί ρε Narita δε μας δίνεις γυαλια; Έστω χαρτάκια; Εδω κοτζαμαν ρυζόγαλο θα σε στείλει η Unlearn (ή ήταν μπακλαβαδάκια; ή ναργιλές; κάτι τέτοιο τέλος πάντων)!!!
Και πες οτι βρίσκω εγώ χαρτάκια (γράφω ενα μόνη μου, εν ανάγκη) τα λαχανί γυαλιά πού θα τα βρω, μου λες;;; Άπονε Narita...
Αστον μωρέ proserpina....θέλει να τα κρατήσει για την πάρτη του όλα.
Θα τα καταφέρουμε μόνες μας.Μεγάλα κορίτσια είμαστε.Αμε!
Όχι που θα κάτσουμε να σκάσουμε για ένα ζευγάρι πράσινα γυαλιά....πφ!
Μη σου πω οτι εμείς θα βρούμε και πορτοκαλί γυαλιά που θα είναι δέκα φορές καλύτερα απο του narita....ΧΑ!
τριαλαραλιαραρο....!
Ναι??? "Κι από δω είναι...." Τι θα γίνει τώρα, θα φάμε τα λυσσακά μας μέχρι τη συνέχεια???!! Πολύ απότομα μας το κόβεις και θα τσακωθούμε!!
kaire σε παρακαλώ... μανώλης ή προώλης σκέτο.
αστάρτη συμπέρασμα;;
Μπα....
(καλώςήρθες κια πο δω...)
sunshine βάλε λαχανί όμως κοκκάλινα γυαλιά και θα δεις...
και θα δεις... πίστεψέ με.
unlearn μου τα χαρτάκια αρκεί να τα ζητήσεις... να ευχηθείς να τα δεις. Και τότε θα σου δωθούν. Πρέπει να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά όμως (και σε αυτό βοηθάνε τα γυαλιά-πορτικαί, λαχανί, φούξια, ότι θες...)
καλή τύχη γλυκιά μου...
:):):):):):)
ion ποια παρεξήγηση ρε φίλε, είσαι σοβαρός...;
thanks ρε φίλε
:):):):):)
α ρε cougar... τα δικά σου γυαλιά δείχνουν κοπέλα έτσι;;;
ΧΑχΑΧχΑχΑΧχα
ξέρω για τη συνέχεια αλλά δε μπορώ να μιλήσω.
yoryia μου μακάρι να περνούσε από το χέρι μου...ο,τι μου λένε γράφω...(μην χάνεσαι...)
:):):):):)):):)):):)
proserpina μου το πακέτο το χω στείλει.. το ενεργοποιείες μόνη σου.
Όσο αφορά τα χαρτάκια, ψάξε τις τσέπες σου...όσον αφορά τα γυαλίά, βρες το χρώμα σου!
:):):):):):):)
georgia μου καχαϊακι μου
ο,τι θες εσύ... ο,τι θες.
Αν μου θυμώσεις θα αυτοκτονήσω. Θα π'εσω από την βεράντα στη θάλασσα...
ayto to part einai to agapimeno mou ws twra! (mexri to epomeno e!)
Να πω τι μου θυμίζει!!!!!!!!
Δεν θα πώ.
Άψογο είναι
spyro φανταστικό είναι αυτό ή να το πιστέψω;;;
:):):):)
maria_adouaneta σε εκλιπαρώ να μου πεις τι σου θυμίζει... ειλικρινά σέρνομαι στα τέσσερα...πες.
Αυτά παθαίνεις άμα γράφεις και τρως βανίλια υποβρύχιο! :)
ΑΑΑΑΑαααααα!!!! Το νερακι που μου ζητησες για το υποβρυχιο το ηθελες??? Αν ειναι να συνεχισεις ετσι, οσο νερακι θες!!!
Καλησπερα!!
***
Tο να πέσεις από τη βεράντα στη θάλασσα δε θεωρείται αυτοκτονία! Μακροβούτι θεωρείται, οπότε άσε τα σάπια και γράφε!!!!!!!!!!
snikolas άστα να πάνε, για να μη σου πω, πως είναι όταν πριν τρως και φουντούνια...
:):):)
iro εμμ να ρωτήσω, σερβίρετε εσείς υποβρύχιο;;
Να ξέρω αν έρθω..
ή να φέρω τη δικιά μου;;
:):):):):):):)
georgia άσε μη μιλάς, γιατί με επηρέασες και μου βγήκαν εκατό δουλειές στη μέση...
μη μιλήσω για τα παραθυράκια...
:):):):):):):):)
Eγώ φταίω πάλι???? Μμάαααλιστα!!!Καλά ξεμπερδέματα!!! ;)
26/04/07,Προσπαθησα να "publish" αυτο:{Γιουουουχου!!!! Τι να πω!!! Αποκαλυψη!!!Για το γραψιμο... οι υπολοιπες -αποκαλυψεις- ελπιζω να'ρθουν αργαα -εεε, ολα ειναι σχετικα σ'αυτη τη ζωη - και βασανιστικα.. Χι χι!!! Κ... thanks a lot!!! Hope you enjoyed it as much as i did! Καλημερουδια!!! Υ.Γ. Μ'αρεσει που περασες αμεσως μετα την παραλαβη στην ενεργοποιηση!!!! Εισαι .. Φιλια! Καλημερα!!!!!!} 28(πλεον)/4/07:Αν δεν μπορεσω παλι, την επομενη με περιστερι!!!! Χι χι ! Α!Ερωτηση:Τα γυαλια τι διαρκεια εχουν μετα την ενεργοποιηση???
Μμμμμμ δεν μπορώ να σου πω...όχι μπροστά στον κόσμο..Ντροπή!
georgia εσύ φταις ναι...
έλα εσύ να βοηθήσεις, που έχεις το θράσος και μου ζητάς να ρθω γω!!
lemonita μου Αχ.. ο,τι και να πω είναι λίγο...
όσο για τα γυαλιά- άγνωστον. προς το παρόν.
maria_aduaneta σε παρακαλώ σε έχω κουλουριαστεί γύρω από το πόδι σου, το έχω πάρει αγκαλιά και με σέρνεις όταν προσπαθεις να περπατήσεις... σε παρακαλώ πες μου.. με ενδιαφέρει (θες να με βλέπεις να ξεφτιλίζομαι;)
Μα τη περίεργη γραφομηχανή είναι αυτη;Και ποιος είναι μαζί με τον Μανώλη;Ανυπομονω!
Βάλε και κάτι με μία βροχερή νυχτά στη συνέχεια, ξέρεις, έρημος δρόμος, κάτι λάμπες ξεκάρφωτες, βροχή, μία μηχανή που περνάει δίπλα σου και σε κάνει όπως να 'ναι και τέτοια.
Θέλω να διαβάσω τη συνέχεια (μ' αρέσουν οι λεπτομέρειες)και η αγωνία που μας φύτεψες επίσης
pixie και γω ανυπομονώ μαζί σου... Όσο για την γραφομηχανή, θα ψάξω στο Ιντερνετ μήπως πουλάνε...
yoryia μία μηχανή που περνάει δίπλα σου και σε κάνει όπως να 'ναι και τέτοια.
χμμμ δεν σε πολυπιάνω γμτο αλλά καλά το πας.
paranoia κ μένα με αρέσουν οι φωτογραφίες σου!!
καλώς ήρθες!
:):):):):):):):)
Narita, απο τα νερά εννοώ. Είπαμε, βρέχει. Είσαι μονος στο δρόμο με μία μεγάλη πράσινη βαλίτσα, βαριά, ψιλοβρέχει, είναι βράδυ, ο δρόμος είναι γεμάτος λακκούβες με νερό και μια μηχανή περνάει και σηκώνει νερά από τη λακούβα και σε κάνει όπως να 'ναι.
Αχααα...
Yoryia πολύ καλά το πας... θες να αναλάβεις το επόμενο part?
σοβαρά τώρα...
Θα σου 'λεγα ναι, αλλά θα στο κάνω λίγο dark, υποχθόνιο και τέτοια. Είμαι σκοτεινός τύπος εγώ ;):):)
Ναι σιγά ρε yoryia... σκιάχτηκα!!!
Κάνε μου τότε κανα σκοτεινό και ανατριχιαστικό μουσακά!!
...εκεί που είχε τα κουπόνια στη χέστρα δίπλα (για μεγάλη έμπνευση λέμε...) δέν έπαιζες κι εσύ τα στάνταρ του γιατρού (lol);
Είπα δε σου λέω....
Γιούχουουου!!
Έλα ναριτάκο τι έγινε?Πήρες άδεια?Πήδηξες απο τη βεράντα?Ή μήπως ξέμεινες στο λιβάδι να φτιάχνεις στεφάνια?
Έλα μπήκε κι ο Μάης κι εμείς περιμένουμε τα γυαλιά μας...
χεχεχε!!!
Ναριτάκοοοο ουουουουου....!!!!