Η πολυαναμενόμενη επίσκεψη στον ψυχίατρο. Μέρος ζ. 17. Τέλος.


(και από εδώ είναι )
ο χμμ... δεν έχει όνομα. Μόνο νούμερο. 17.

Ένας μεσήλικας μεγαλόσωμος άντρας, με φαλάκρα και γκρίζες φαβορίτες, κρατούσε από τον ώμο ένα αγόρι και το ταρακουνούσε δεξιά αριστερά, θαρρείς από οικειότητα. Ο άντρας που μου συστήθηκε ως Μανώλης συνέχισε να μιλάει αλλά η φωνή του απομακρύνονταν σιγά σιγά καθώς κάρφωνα ασυναίσθητα το βλέμμα μου στο αγόρι. Είχε ίσως το πιο άσχημο πρόσωπο που είχα δει ως τώρα στη ζωή μου. Μεγάλο κούτελο και μεγάλη χοντρή γαμψή μύτη, γεμάτα και τα δύο από ουλές και σπυριά. Τα μάτια του ήταν και αυτά ασυνήθιστα μεγάλα κι αν διέκρινα καλά το ένα ήταν γκρίζο και το άλλο μελί. Τα χείλη του ήταν χοντρά και σε πολλά σημεία σκισμένα, ενώ τα μαλλιά ίσια και αχτένιστα. Γενικά τα δυο τμήματα του προσώπου του ήταν ολοφάνερα και αποκρουστικά ασύμμετρα.
Όλην αυτήν την ώρα με κοιτούσε κατάματα και είχε μια έκφραση λαχτάρας και προσμονής.
Σιγά σιγά άρχισα να διακρίνω τα λεγόμενα του Μανώλη...

- ...στεκόταν δίπλα σου όλα αυτά τα χρόνια. Όποτε χρειάστηκες την προστασία του ήταν εκεί. Κάποιες φορές ένιωθες έντονα την παρουσία του αλλά δεν μπορούσες ποτέ να τον δεις. Σήμερα του δίνουμε πλέον την άδεια να σε γνωρίσει και σένα τη δυνατότητα να τον δεις.
Και λέγοντας αυτά χαμογέλασε πλατιά.

Ξαφνικά το αγόρι πετάχτηκε προς το μέρος μου και με αγκάλιασε σφιχτά τυλίγοντας τα χέρια του γύρω από το λαιμό μου. Άρχισε να κλαίει με αναφιλητά. Αυτό που ένιωσα τη στιγμή που με ακούμπησε μου είναι αδύνατο να το περιγράψω. Χωρίς να καταλαβαίνω το γιατί βούρκωσα και εγώ. Το πρόσωπο του Μανώλη απέναντι μου είχε γαληνέψει απόκοσμα.

Δεν είμαι σίγουρος αν είχαν περάσει λεπτά ή δευτερόλεπτα όταν άκουσα τον Μανώλη να μου ζητά να του δώσω το χαρτί από τη γραφομηχανή που κρατούσα στα χέρια μου. Πίστεψα ότι το αγόρι, ακούγοντας αυτό, θα ξεπλέξει τα χέρια του από το λαιμό μου, αλλά έκανα λάθος. Ακόμα και όταν προσπάθησα να απλώσω το χέρι μου για να δώσω το χαρτί δε σταμάτησε να κλαίει και να με σφίγγει ακόμα περισσότερο.

- Μου το έδωσαν δυο κύριοι εδώ έξω, αλλά είναι κενό.
- Γράφει αυτά ακριβώς που πρέπει να σου πω. Αυτά που πρέπει να σου εξηγήσω. Αν φορούσες τα γυαλιά θα το διάβαζες, αλλά καλύτερα ίσως που δεν έγινε αυτό.

Το μυαλό μου ξαφνικά πήρε άσχημες στροφές. Θάνατος. Όπως είχα δει σε πολλές ταινίες να συμβαίνει. Έχει γούστο να μου πει πως έχω πεθάνει.. Η καρδιά μου ξαφνικά έσφιξε. Η ανάσα μου κόπηκε.

- Narita, αν δεν ήσουν έτοιμος για όλο αυτό και κυρίως αν εσύ δε το ήθελες πραγματικά, πίστεψε με δε θα μπαίναμε καν στη διαδικασία. Όλα όμως πήγαν κατ'ευχήν και είδες τελικά την αγγελία στην εφημερίδα πίσω από τη σόμπα σου. Ήθελες πλέον να τη δεις. Δέχτηκες να μείνεις στον Θόδωρα, να μπεις στο αστικό και θέλησες να βρεις και να φορέσεις τα γυαλιά.

- Πείτε μου τι γράφει το χαρτί.
- Θα χάσεις τη ζωή σου σε δυστύχημα με τη μηχανή σου στις 23 Ιουλίου αυτού του χρόνου.

Το αγόρι άφησε τα χερια του και κατευθύνθηκε προς τα κάγκελα στην άκρη της βεράντας.
Δεν ένιωθα πλέον τη καρδιά μου να χτυπάει. Τα αυτιά μου βούιζαν απίστευτα. Δεν μπορούσα να αντιδράσω. Ένιωσα σα να ξέχασα πώς μιλάνε, πώς κλαίνε, πώς κινούν τα χέρια και τα πόδια τους οι άνθρωποι.

- Τόσα χρόνια ζούσες με ανασφάλειες, αρνητικές σκέψεις και έβλεπες μέσα από το πρίσμα της απαισιοδοξίας. Στο χρόνο που απομένει σου ζητάμε να μοιράσεις χαρά. Παντού. Θετική ενέργεια. Να δώσεις στους γύρω σου όση αγάπη σου δώσανε, κι άλλη τόση. Όχι μόνο σε αυτούς που σε αγάπησαν. Σε όλους. Μοίρασε αγκαλιές και κρυστάλλωσε δάκρυα. Θα το κάνεις. Το θέλεις και σε ευγνωμονούμε.
Πάρε αυτό.
Μου έβαλε στο χέρι μια κασέτα.
- Είναι αυτή που μου ζήτησε στο τηλέφωνο να σου δώσω ο Θόδωρας. Κάθισε τώρα, αν θες, να τη δεις. Εγώ επιστρέφω σε λίγο. Πάω να δώσω το χαρτί στα κεντρικά.

Γύρισα προς το μέρος του αγοριού. Η θέα ήταν καταπληκτική. Μου αφαίρεσε ήδη το μισό βάρος που κουβαλούσα στο στήθος. Κρατούσε στα χέρια του κάτι που έμοιαζε με παλιό βίντεο. Το ακούμπησε κάτω. Δεν υπήρχαν καλώδια. Του δωσα την κασέτα και την έβαλε στο μηχάνημα. Ξαφνικά η θέα εξαφανίστηκε και μάυρισαν όλα γύρω. Ένιωσα να μου πιάνει το χέρι. Το κοίταξα. Δεν κούνησε τα χείλη αλλά άκουσα ολοκάθαρα με απαλή και παιδική φωνή "Σε αγαπώ".

-Κι εγώ.

Ξαφνικά μπροστά μου έβλεπα την μητέρα μου. Τον πατέρα μου. Αδέρφια. Γαιγιάδες, παππούδες, στιγμές, στιγμές, στιγμές, στιγμές, στιγμές, στιγμές... που δε θυμόμουν... που δεν έζησα... χωρίς ήχο.
Έκλαιγα.

Όταν άνοιξε η πόρτα , μπροστά μου πλέον απλώνονταν η απέραντη θάλασσα, γαλήνια και όμορφη.

- Narita, πρέπει να σου αναφέρω κάτι τελευταίο... Γνωρίζουμε ήδη ότι δε θα προσπαθήσεις να αποφύγεις τίποτα από αυτά που σου προανέφερα. Όμως έφτασες ως εδώ και για ένα ακόμα λόγο. Μετά τις 23 Ιουλίου σε θέλουμε εδώ μαζί μας. Θέλουμε να βοηθήσεις με όποιο τρόπο μπορείς και θέλεις.
- Θα το ήθελα πολύ αυτό. Ευχαριστώ.
- Λοιπόν, έχεις κάποια προτίμηση για πόστο; Υπάρχει μήπως κάτι που ονειρευόσουν κάποτε να γίνεις;
- Ναι. Υπάρχει.
Ψυχίατρος.

Τέλος.

Υποσχέσου ότι θα'ναι το τελευταίο σου post ρεNarita  

35 ευχήθηκαν το ίδιο, με τρόπο:

Narita είπε... 3 Μάϊος 2007 4:28 πμ  

Η ιστορία λοιπόν έπρεπε να λάβει τέλος.
Ξέρω ότι υπάρχουν άτομα που αγάπησαν αυτή την ιστορία όσο κι εγώ.
Εύχομαι δλδ.
Μια ιστορία τελειώνει για να αρχίσει μια καινούρια.
Εύχομαι δλδ.
Το τέλος αυτό το είχα σκεφτεί από όταν ξεκίνησα την ιστορία.
Μακάρι να μην σας απογοήτευσε.
Εύχομαι δλδ.
Kαλημέρα σας!!!

ion είπε... 3 Μάϊος 2007 6:04 πμ  

Δεν φτάνει το μεθύσι, ανοίγω το λαπτοπ και...ΤΕΛΟΣ!
Απότομο μου 'ρθε. Τεσπά θα το διαβάσω αφού ξυπνήσω..
Αντε κ ξημέρωσε

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) είπε... 3 Μάϊος 2007 7:50 πμ  

Ωωωωω με κάνεις να θέλω να το πω.
Δεν θα μπορούσε να τελειώνει αλλιώς. Κρίμα που δεν μπορώ να πω τι μου θυμίζει ...σσσσσ

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) είπε... 3 Μάϊος 2007 7:50 πμ  

Πάω να κοιμηθώ

unlearn είπε... 3 Μάϊος 2007 8:35 πμ  

Ωχ δεν έχει ανοίξει ακόμα και το μάτι και μου ήρθε απότομο...

Κι εγώ εύχομαι ναριτάκο μου κι εγώ!
Εμένα προσωπικά δεν με απογοήτευσε όχι....αν και λίγο απότομο, ήταν όμορφο παρόλαυτα, με μια περίεργη ομορφιά...γλυκειά.

Καλημέρα καλέ μου ναρίτα!



ΥΓ. Ψυχίατρος???

snikolas είπε... 3 Μάϊος 2007 9:00 πμ  

Γιατί ρε φίλε έπρεπε να το κάνεις μακάβριο; Anyway ήταν πολύ καλή η ιστορία σου. Περιμένω την επόμενη.

proserpina είπε... 3 Μάϊος 2007 10:21 πμ  

Ναρίτα έχω μείνει... :-| Ρε συ, είναι τέλειο. Πωω, σοβαρά έχω μείνει

sunshine είπε... 3 Μάϊος 2007 10:26 πμ  

Πως το πετάς έτσι το Τέλος βρε Ναρίτα, τώρα που το συνηθίσαμε;; Καθόλου δεν μας απογοήτευσε το τέλος (αν και στεναχωρηθήκαμε λίγο -το πήρε και πολύ χαλαρά ο ήρωας..)!! Να ξεκινήσεις γρήγορα κάτι καινούριο!!

Blogaki είπε... 3 Μάϊος 2007 11:10 πμ  

Ναριτάκο μου! Δε θέλω να πεθάνεις!!!:(
Ρε συ στεναχωρήθηκα!!

iro* είπε... 3 Μάϊος 2007 1:25 μμ  

Πολυ ομορφο, αληθεια! ..Αφου αληθεια στεναχωρεθηκα..
Καλημερα!***

Narita είπε... 3 Μάϊος 2007 1:37 μμ  

ion καλημέρα και χωρίς πονοκέφαλο εύχομαι!!
:):):):)

maria_adouaneta πφφφ κουράστηκα να παρακαλάω...
Καλημέρα!!

unlearn μου ναι ψυχίατρος!!!
με mp3,χαρτάκια, τσίπουρα, στοιχήματα και σοκοφρέτες.

snikolas Μακάβρια;;;
με την καλή έννοια.
εύχομαι!
:):):):):)

Narita είπε... 3 Μάϊος 2007 1:46 μμ  

proserpina μου
φιλάκια!!!
ΑχαχΧΑχΧΑχΑχΑΧ

sunshine μου έπρεπε να τελειώσει... να μην κουράσει..
Καλημέρα!
:):):):)

blogaki γιατί ρε συ στεναχωρέθηκες... το τέλος ήταν χαρούμενο..
εύχομαι
:):):):):)

iro δε θέλω στεναχώρια. Δε θέλω.
Θέλω ένα υποβρύχιο. Να περάσω; Θα σερβίρεις;
:):):):)

lazinio είπε... 3 Μάϊος 2007 2:52 μμ  

καλή φάση να πεθαίνει στο τέλος ο ήρωας σου. είναι πολύ cult.

Aggelos Spyrou είπε... 3 Μάϊος 2007 2:58 μμ  

Νομίζω,

ότι

θα μας έχεις όλους πελάτες μετά το τέλος.

Ψυχίατρε! 0:)

iro* είπε... 3 Μάϊος 2007 6:01 μμ  

Κερναω υποβρυχιο στην πανω πιατσα στην παγκαδα.. Ετσι, για την εμπνευση!!! :):):)
***

sunday είπε... 3 Μάϊος 2007 9:38 μμ  

Καλά ότι πήγαινες για φούντο ήταν αναμενόμενο. Η μηχανή δεν είναι καθόλου τυχαίο, έτσι; Χιχιχι. Καλά, όλα τα λεφτά, η κυριολεξία στο να βλέπεις τη ζωή σου σαν ταινία πριν το τέλος. Αν και περίμενα να τελειώσει η σεζόν χαίρομαι που τέλειωσε έτσι. Me likes very much indeed!!! Απότομα και κοφτερά.

Υ.Γ. Πότε αρχίζει η επόμενη ιστορία;

Narita είπε... 3 Μάϊος 2007 10:27 μμ  

lazinio ΑχαχχΑχΑΧΧΑχα ειρωνία καλό. Πιο cult ομως είναι να πεθαίνει ο ήρωας σου γνωρίζοντας ότι πεθαίνει όπως συμβαίνει με τους cult ήρωες...

aggele εχω πάρει μπόλικο τσίπουρο όμως μην ανησυχείς...
:):):):)

iro δεν ξέρω που [έφτει αυτό αλλα θα το βρω... αφού κερνάς εχεχεχεχε
:)

sunday χαίρομαι που σ'αρεσε ρε φίλε...
επόμενη ιστορία ε;
ε;

Pixie είπε... 4 Μάϊος 2007 1:54 μμ  

Πραγματικά υπέροχη ιστορία narita. Δεν περίμενα να έχει αυτό το τέλος και ανατρίχιασα όταν έγραψε η γραφομηχανή πότε θα πεθάνει.Χαίρομαι που είχε αυτο το τέλος μπορώ να πώ ξεπέρασε τις προσδοκίες μου και με συγκίνησε.Νομίζω οτι θα πάγωνα, δεν θα ήθελα να ξέρω πότε θα πεθάνω.Αλλά με παρηγόρησε που το τέλος δεν ήταν το τέλος αλλά η αρχή κάτι άλλου
Με μαγνητίζεις...

ion είπε... 4 Μάϊος 2007 3:47 μμ  

Χαρμολύπη. Λυπημένο τέλος αλλά αφήνει μια αισιόδοξη αύρα. Μου άρεσε.

Επειδή είμαι διαδικτυακά αγράμματος, εξήγησέ μου με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες πως φτιάχνω bannerolink. Η ιδέα REPUBLIC και το χεράκι πρέπει να διαδοθεί. Βοήθα λέμε! Ζήλεψα. Αντε περιμένω

Georgia είπε... 5 Μάϊος 2007 1:50 πμ  

ΑΠΑΙΧΤΟ!!!!!!! Aλλά ρε συ... μας μάυρισες την καρδιά.... :( Πρόσεχε και λίγο ρε Naritako στους δρόμους... Ουφ.... Και η επόμενη ιστορία παρακαλώ να έχει πιο χαρούμενο τέλος... Και πιάσε κι ένα ποτήρι με νερό, όπως έρχεσαι! (είπα να το ελαφρύνω λίγο το κλίμα!) ;)

CrazyCow είπε... 5 Μάϊος 2007 3:06 πμ  

Καλα, με έχεις αφήσει... ξέρεις τι...

Μεγάλο μπράβο κ χειροκρότημα!!! Εύγε!

Narita είπε... 5 Μάϊος 2007 12:59 μμ  

Pixie thanks.
Έπιασες το νόημα...
:):):):):):)

ionλοιπόν ανέβασε το banneraki στο imageshack.us και στη θεση βάλε το direct link... σε tag (img) δίπλα σε tag για κανονικό λινκ.
Δε πρέπει να σε τα λέω σωστά...εγώ έχω ένα έτοιμο σκριπτάκι και απλά αλλάζω τα λινκς.
:):):):)

georgia μου χαρούμενο ήταν... μη μένεις σε κάποια αρνητικά σημεία...
Θα σε φέρω ένα ποτήρι νερό αλλα με βανίλια μέσα..ok?
:):):)

Crazycow ο Ανώνυμος Υποκλίνεται..
ΑΧΧΑχΧΑχΑΧΧΑχΑχΧΑΧΑ

proserpina είπε... 5 Μάϊος 2007 3:20 μμ  

Ρε συ crazy cow, αντί να αλλάζεις τη μια φωτό μετά την άλλη, δεν ανεβάζεις κανένα ποστ; χιιιχιχιιχχ

Μπαρδόν, Ναρίτα μου. Άντε, γιαααα να παίρνει μπρος η επόμενη ιστορία, άντε μπράβο!

(παναιιιια μου, πολύ αφεντικίστικο αυτό το 'αντε μπραβο', μόνο ταπ ταπ στον ώμο δε σου έκανα, αααχαχαχαχχαχχ)

Georgia είπε... 5 Μάϊος 2007 3:29 μμ  

Tη βανίλια την καλή όμως, έτσι?? (κατά το: Την Παπαρήγα την καλή!) Ξέρεις εσύ! ;)

Narita είπε... 5 Μάϊος 2007 6:21 μμ  

proserpina τα του crazy cow στον ίδιο παρακαλώ...
Ναι και πάλι καλά που δε με τσίμπησες και το μάγουλο...για να μην πω τον Κ#λο.
xixixixi

georgia εννοείται...θα με πάρετε όμως στο κράξιμο;;
Ξέρεις εσύ
:):):):):)

Siddhartha είπε... 6 Μάϊος 2007 6:51 πμ  

Εγώ πάλι σε ανακάλυψα μόλις τώρα. Το καλό είναι ότι την διάβασα μονορούφι. Γράφεις πολύ ωραία, αν και για 4:30 τα ξημερώματα που είναι εδώ, μου έπεσε κάπως η ιστοριά σου.

Narita είπε... 6 Μάϊος 2007 12:34 μμ  

Πω τη διάβασες και αξημέρωτα και με μονοκοπανιά... πω πω γιατί;
ΧΑχαχΧΑΧΑ
:):):)
Καλωσήρθες...

ion είπε... 6 Μάϊος 2007 1:02 μμ  

Ευχαριστώ για τις οδηγίες man, βρήκα ακρη. Παραμένω κυβερνονεάντερταλ, διαδικτυακά πρωτόγονος. Αν έχω απορίες εσένα θα ρωτάω;)
Καλημέρα λέμε

Narita είπε... 6 Μάϊος 2007 6:00 μμ  

Κοίτα όποτε έχεις πρόβλημα εδ.ω, μη ντρέπεσαι....
ΚΑΛΑ πλάκα με κάνεις εγώ δεν ξέβρω ντιπ καταντίπ.
Έχω πρήξει γνωστούς και φίλους... τους λέω "γεια" και η πρώτη ατάκα είναι
"τι θέλεις πάλι,πού; δώσε λινκ να δώ..γκρρρ"
:):):):):)
Και σε αυτό το σημείο μου δίνεται η ευκαιρία να ζητήσω συγγνώμη από τους προαναφερθέντες.
:):):):)

Siddhartha είπε... 6 Μάϊος 2007 6:31 μμ  

Μα ξέρεις τί είναι να λές 'πρέπει να κοιμηθώ, γιατί αύριο έχω τρελό διάβασμα. Θα φτιάξω μια ζεστή σοκολάτα και θα μπώ να διαβάσω κανά μπλογκ για να μου βγεί η κούραση'. Και τελικά...'πώ το πούστη (sorry κι όλας) έχει ενδιαφέρον. Για να διαβάσω και το επόμενο. Κοίτα να δείς που εξελίσεται ωραία, θα διαβάσω λίγο ακόμα. Ε, στη μέση να το αφήσω? Άλλο ένα και πάω για ύπνο. Α, θα μας τρελάνει ο τύπος. (κάτι σαν να βλέπεις μια σειρά μυστηρίου σε dvd όπου έχεις όλα τα επεισόδια και δε μπορείς να σταματήσεις). Άσε θα το διαβάσω όλο, στη μέση δεν αφήνετε αυτό'. Κρύωσε και η σοκολάτα στο τέλος γιατί τη ξέχασα...

unlearn... είπε... 7 Μάϊος 2007 12:01 πμ  

Ναριτάκοοοοο γιουχουουουου!!!!

(έτσι πέρασα να πω ένα γεια...)

λαλαλαααα...*

o kairos είπε... 14 Μάϊος 2007 6:07 μμ  

Τουλαχιστον θα την πληρωσουν τη νυφη οι αποθαμενοι:-)

Maria είπε... 10 Ιούνιος 2007 3:46 μμ  

Πολυ ωραιο.Δυνατο.Οσο μεταφυσικο χρειαζοταν.To ευχαριστηθηκα narita.Μου το προτεινε η μαρια... -ψηλος-

Baby Lemonade είπε... 19 Οκτώβριος 2007 9:10 μμ  

Καλώς σε βρήκα narita.

Η αλήθεια είναι πως πολλές φορές παλιότερα είχα τυχαία βρεθεί στο ιστολόγιό σου, δεν είχα όμως χρόνο να περιηγηθώ σε αυτό οπότε έμενε εκτός της προσοχής μου. Ξεκίνησα σήμερα διαβάζοντας αυτή σου την ιστορία (με ενδιαφέρει και το αντικείμενο, βλέπεις), μη περιμένοντας να συναντήσω κάτι τόσο καλογραμμένο και δυνατό. Η ανάγνωσή του με συνεπήρε και το γλυκόπικρο τέλος με γέμισε γαλήνη.

Η φαντασία μας οδηγεί στα πιο μεγάλα ταξίδια.

Ένα μεγάλο μπράβο από μένα για το όμορφο αυτό κείμενο.

Καληνύχτα :)

apple130674 είπε... 29 Ιούλιος 2009 5:22 μμ  

一葉情貼圖片區,情趣用品,情趣,色情漫畫,情色網,情色a片,情色遊戲,85cc成人片,嘟嘟成人網,成人網站,18成人,成人影片,成人交友網,成人貼圖,成人圖片區,成人圖片,成人文章,成人小說,成人光碟,微風成人區,免費成人影片,成人漫畫,成人文學,成人遊戲,成人電影,成人論壇,成人,做愛,aio,情色小說,ut聊天室,ut聊天室,豆豆聊天室,聊天室,尋夢園聊天室,080視訊聊天室,免費視訊聊天,哈啦聊天室,視訊聊天,080聊天室,080苗栗人聊天室,6k聊天室,視訊聊天室,成人聊天室,中部人聊天室,免費視訊,視訊交友,視訊美女,視訊做愛,正妹牆,美女交友,玩美女人,美女,美女寫真,美女遊戲,hi5,hilive,hi5 tv,a383,微風論壇,微風,伊莉,伊莉討論區,伊莉論壇,sogo論壇,台灣論壇,plus論壇,plus,痴漢論壇,維克斯論壇,情色論壇,性愛,性感影片,校園正妹牆,正妹,AV,AV女優,SEX,走光,a片,a片免費看,A漫,h漫,成人漫畫

Ανάρτηση Σχολίου