Φως

Νομίζω, ναι. Χρόνο. Πριν ένα χρόνο ήταν που το πρόσεξε για πρώτη φορά. Έτσι μας έχει πει τουλάχιστον. Κατεβαίνοντας τις σκάλες και φτάνοντας στον πρώτο όροφο της πολυκατοικίας του συνήθιζε να κοιτάει προς τα εκεί. Σε ένα σημείο όπου βρίσκονταν τρία διαμερίσματα. Τρεις εξώπορτες. Η μια ευθεία στο βάθος του διαδρόμου και στα πλάγια της και αντικρυστά οι άλλες δύο. Η αριστερή όπως κοιτούσε. Φωτίζονταν με φυσικό φως ημέρας αν και απέναντι της βρίσκονταν μόνο η άλλη εξώπορτα και όχι κάποιο παράθυρο. Εντάξει στην αρχή υπέθεσε πως έπεφτε φως επάνω της επειδή είχαν ανοίξει οι απέναντι τη δική τους. Το υπέθεσε και τις επόμενες φορές μέχρι που το ενδεχόμενο το απέναντι διαμέρισμα να είναι απλά ακατοίκητο και χωρίς πόρτα φάνταζε πιο γερό. Δεν ξέρω αν τον διασκέδαζε να μένει στο στάδιο των υποθέσεων ή απλά φοβόταν αλλά δεν πήγαινε να κοιτάξει τι συμβαίνει. Μέχρι εκείνη την μέρα πριν ένα χρόνο περίπου. Θα κουβαλούσε μαζί του σακούλες από το σούπερμάρκετ ώστε να φαίνεται ότι είναι ένοικος της οικοδομής μήπως και συμβεί κάτι. Έτσι το είχε σκεφτεί τότε. Κατέβηκε τις σκάλες κοίταξε στο σημείο το φως έπεφτε για άλλη μια φορά στην απέναντι εξώπορτα πήγε στο σουπερμάρκετ γέμισε 2 σακούλες με φρούτα νερά και μακαρόνια και γύρισε ανέβηκε τα σκαλιά έφτασε στον πρώτο και έστριψε δεξιά. Περπάτησε χωρίς ανάσα σέρνοντας τα πόδια. Πράγματι δεν υπήρχε πόρτα. Έκανε να μπει. Γύρισε κοίταξε πίσω το άλλο διαμέρισμα θα τον κοιτούσε κάποιος από το ματάκι μα είχε φτάσει ως εδώ στάθηκε τουλάχιστον για λίγο μήπως και ακουστεί τίποτα και όταν σιγουρεύτηκε προχώρησε στο εσωτερικό. Ο χώρος ήταν άδειος τελικά και το φως έμπαινε από το μπαλκόνι του μεγάλου αυτού σαλονιού. Στα δεξιά είχε την είσοδο ενός χολ. Ακούμπησε τις σακούλες και προχώρησε. Προς τα εκεί σκοτείνιαζε. Μια μικρή πρώτη πόρτα ήταν η τουαλέτα βρώμικη γεμάτη μούχλα και υγρασία. Η επόμενη πόρτα ήταν ανοιχτή όπως και η τελευταία στο βάθος. Προφανώς αν υπήρχαν παράθυρα και πατζούρια σε αυτά τα δωμάτια ήταν κλειστά καθώς ο αέρας ήταν πηχτός και βρωμερός και το σκοτάδι μπόλικο. Το ένα από αυτά ήταν η κουζίνα ένα μικρό ψυγείο που υπήρχε σε αυτήν του φάνηκε σα να δούλευε. Το τελευταίο δωμάτιο μπροστά του υπέθεσε πως θα ήταν η κρεβατοκάμαρα. Το πάτωμα ήταν ξύλινο και τίποτα δεν φαινόταν από εκεί να βρίσκεται πάνω του ούτε κρεβάτι ούτε κάποιο άλλο έπιπλο. Πλησίασε και το σκοτεινό δωμάτιο απλωνόταν στο οπτικό του πεδίο μέχρι το σημείο που το νευρικό του σύστημα πάγωσε στη θέα της πλάτης μιας πολυθρόνας και ενός κεφαλιού που προεξείχε από αυτήν.

Υποσχέσου ότι θα'ναι το τελευταίο σου post ρεNarita  

37 ευχήθηκαν το ίδιο, με τρόπο:

κατουρημένη ποδιά.. είπε... 11 Ιούλιος 2008 10:51 πμ  

όλα στο φως..

Kleine wolke είπε... 11 Ιούλιος 2008 11:38 πμ  

Μπρρρρρρ...!!!
(δεν διαφημίζω κοκα κολα)

Narita είπε... 11 Ιούλιος 2008 12:43 μμ  

κατουρημενης όξω από το τούνελ

kleine εννοειται αλλάα... σα να διψασα

kiara είπε... 11 Ιούλιος 2008 1:19 μμ  

ωχ, άρχισαν τα παραληρήματα...

deadend mind είπε... 11 Ιούλιος 2008 2:57 μμ  

τώρα είναι η στιγμή που το μπλογκοκοινό φωνάζει 'φύγε ρε απο κει, άσε τις σακούλες και τρέχα!' και ο πρωταγωνιστής κάνει του κεφαλιού του και προχωράει αργά αργά μπροστά, επίτηδες. άντε να δούμε τι θα καταλάβει. συγχίστηκα μεσημεριάτικα.

Ανώνυμος είπε... 11 Ιούλιος 2008 3:43 μμ  

Όχι, όχι Ναρίτα, να μην είναι αυτό το τελευταιό ποστ!...

Η theorema και οι τρεις ευχές σου εύχονται μακροημέρευση και έμπνευση μακροχρόνια :-)

Narita είπε... 11 Ιούλιος 2008 4:00 μμ  

kiara προλαβαίνω

deadend mind θα μπορούσε. αλλά εδώ δεν προβάλουμε τέτοια θεάματα.

theorema έχω άλλη μια ευχή δηλαδή;

thogias είπε... 11 Ιούλιος 2008 5:15 μμ  

Το κεφάλι πως ήταν; Είναι κατηγορίας σπλάτερ, ή απλώς ψυχολογικό; Είναι απλώς φαλακρούλης, ή του έχουν κόψει το λαιμό και κρέμασαν το κεφάλι του στην πολυθρόνα;;; Στο κεφάλι που προεξείχει από την πολυθρόνα.. έπεφτε κι εκεί φως;;; Πρέπει να βγάλουμε κάποιο συμπέρασμα για το νευρικό σύστημα του ήρωά μας;;; Ταυτίστηκα πάντως.. Αυτό από μόνο του σου δίνει μία αίγλη σαν αφηγητή αφού δύσκολα ταυτίζομαι! ;-) Καλό σου απόγευμα πανμέγιστε μπλόγκερ!!

Fight Back είπε... 11 Ιούλιος 2008 5:38 μμ  

ναι καλα το λεει κι ο απο πανω.
κοβεις το κεφαλι και τελειωνει η υποθεση ναουμ

kiara είπε... 11 Ιούλιος 2008 5:51 μμ  

Ναι, αλλά δεν προσπαθείς.

KitsosMitsos είπε... 11 Ιούλιος 2008 8:07 μμ  

Τι συνέχεια θέλουμε!
Για να βγάλουμε τα αψυχολόγητα συμπεράσματά μας...

proserpina είπε... 12 Ιούλιος 2008 12:08 μμ  

Τί σακούλες του σούπερ μάρκετ, μια καπαρντίνα να βάλεις, μαύρα γυαλιά, να πάρεις κι ένα μυστήριο ύφος και να πεις στον κάτοχο του κεφαλιού: γύρνα αργά και σήκωσε ψηλά τα χέρια.

Να φορέσεις όμως αθλητικά, να ΄χει κι ένα ενδιαφέρον το κυνηγητό στις σκάλες μετά.

proserpina είπε... 12 Ιούλιος 2008 12:09 μμ  

Οκ η καπαρντίνα θα μπορούσε να λείπει, κάνει και ζέστη.

proserpina είπε... 12 Ιούλιος 2008 12:10 μμ  

Πιστεύω το κλειδί στην υπόθεση είναι το μικρό ψυγείο που του φάνηκε σα να δούλευε

Narita είπε... 12 Ιούλιος 2008 1:37 μμ  

thogias χμ μπα ρε δε το εχω αυτο με την αφηγηση. αποδειξη. θα μπορουσα να εχω γραψει χιλια δυο πραγματα ωστε να φανει οτι καποιος καθεται απλα στην πολυθρονα.. αλλάάάά

fight back να μια ωραια λυση που θα μπορουσε να ειχε σκεφτει και ο κομμωτης στη φαση με τον ορατιο ωστε να μην παιδευεται δεκα ωρες.

kiara μπορει και να μην θελω.

kitsosmitsos .. και να προχωρησετε στις αψυχολόγητες ενέργειές σας;;

proserpina σαν πολλά να ξέρεις εσύ. δε σε βλέπω καλά

Kleine wolke είπε... 12 Ιούλιος 2008 8:48 μμ  

Το βρήκα.Το κεφάλι στην πολυθρόνα ήταν η "αγάπη της" του προηγούμενου ποστ.Τους σκότωσε όλους με το παπούτσι και μετά έπαθε μετατραυματικό σοκ και παραιτήθηκε απ'τη ζωή και όλα.Τώρα είναι ενας ζωντανός νεκρός που στοιχειώνει το κάποτε γεμάτο ζωή σπίτι και κατουράει, όπως κάποτε,τους τοίχους της τουαλέττας.Γιαυτό είναι και τόσο βρώμικη εξάλλου.

thogias είπε... 12 Ιούλιος 2008 10:50 μμ  

Το μετατραυματικό σοκ ρε σύννεφο γιατί το αναφέρεις τώρα;;; με πληγώνεις. Αλλά θα συμφωνήσω. Πολλοί στις μέρες μας υποφέρουν από τέτοιου είδους σοκ!!! Κατά τα άλλα ήσουν διαφωτιστικότατη!! Θα συμφωνήσω με την μάστερ Άγκαθα!! ;-) Καλό βράδυ!

German είπε... 13 Ιούλιος 2008 1:54 μμ  

*και ενός κεφαλιού που προεξείχε από αυτήν*
Να προστεθει και ενα χερι που κραταει πούρο

(αλλα σε σπιτι χωρις πόρτα?)

Keine Ordnung

Lee είπε... 13 Ιούλιος 2008 1:56 μμ  

Νομιζω οτι απο τη στιγμη που ειχε την περιεργια να φτασει μεχρι εκει, θα δει και την υπολοιπη αληθεια.

lifewhispers είπε... 13 Ιούλιος 2008 3:53 μμ  

και γαμω, ρε.
ελα πες τη συνεχεια , αυτο μου αρεσε.
ελα πες, πες.
αντε!

Aggelos Spyrou είπε... 13 Ιούλιος 2008 11:30 μμ  

Για να λύσω το μυστήριο ως από μηχανής Θεός,

παραθέτω την επόμενη φράση που έντεχνα παρέλειψε ο Ναρίτας (σαν μεξικάνικο φαγητό ακούγεται αυτό το όνομα!).

"Πρέπει να μετακόμισαν βιαστικά" σκέφτηκε βγάζοντας μια σακούλα πατατάκια από τα ψώνια του σούπερ μάρκετ. Την άνοιξε, άρχισε να μασουλάει, πεινούσε είναι αλήθεια κι η ιστορία του είχε ανοίξει κι άλλο την όρεξη. "Πολύ βιαστικά" ξανασκέφτηκε, "δεν ξεχνάς έτσι απλά την πλαστική σου κούκλα στην πολυθρόνα. Είναι μεγάλο κομμάτι του εαυτού σου το σεξ".

:ΡΡΡ

Καταλάβατε ή να κάνω και κακά;

:)

unlearn... είπε... 14 Ιούλιος 2008 12:49 πμ  

απαπαααααα....!

Που βρέθηκε το κεφάλι εκεί μέσα?

...κριτς...κριτς....κριτς.....
(ήχος δοντιών πάνω σε νύχι που φαγώνεται απο αγωνία)

Narita είπε... 14 Ιούλιος 2008 11:07 πμ  

kleine wolke λολ τέλεια σύνδεση. τους σκότωσε και από εκείνη την μέρα το ψυγείο δουλεύει στο τέρμα δυνατό.... (η διαπίστωση προκαλεί αηδία και σατανικό νευρικο κλαυσιγελο)

thogias μας απασχολεί βλέπω το μετατραυματικό σοκ?? ας κάνουμε κανα ποστ γιατί οι επισκέπτες λόγω κρίσεων πανικού έχουν μειωθεί. (σατανικός κλαυσίγελος και εδώ)

german και μια γάτα να χουρχουρίζει δίπλα και ένα χέρι να τη χαιδεύει?

lee γυμνή η ντυμένη?

lifewhispers φεύγει από το διαμέρισμα και ανεβαίνοντας στο δικό του διαπιστώνει ότι του το έχουν ανοίξει.. και όλα ήταν παγίδα τύπου αντιπερισπασμού..(σατανικος κλαυσιγελος στο ριπιτ)

aggelos η συνέχεια εκτιμάται ως διαμάντι και ως εκ τουτου (εχω ανεβασει το επιπεδο στα υψη) επιφυλασσομαι να συνεχισω εγω προς αποφυγιν δυσμενων για εμε συγκρισεων

unlearn ανατριχιαστικος ηχος. ταμαμ για το ποστ. ολε

sourgeal είπε... 14 Ιούλιος 2008 11:19 πμ  

Πώς τα καταφέρνεις και κάνεις τα κείμενά σου τόσο ζωντανά, ακόμα το ψάχνω (προσπαθώ ανεπιτυχώς να σε αντιγράψω αν δεν το κατάλαβες :Ρ). Αντε άντε γράψε τη συνέχεια!! Ακόμα εδώ είσαι;;;;

JoaN είπε... 14 Ιούλιος 2008 12:44 μμ  

ναι ναι αυτο με τη γάτα κ το πούρο ...

κ μετά να σηκωθεί και να πει "ελάτε ποδαράκια μου κλπ" αστυνόμος σαϊνης κι έτσ΄

Narita είπε... 14 Ιούλιος 2008 2:31 μμ  

sourgeal ε όχι και ζωντανά. όλο θανάτους και κακό είμαι. (επισης δε δεχομαι τετοια σχολια ειδικα απο συγγραφεις γιατι τα θεωρω ειρωνικα χεχε)

joan θα μπορούσε άνετα. μα καλα ειναι καταπληκτικο πως σου ρθε και το θυμηθηκες;; (λολ)

pietà είπε... 14 Ιούλιος 2008 4:38 μμ  

Agwnia, agwnia, hop-hop-hop....

snikolas είπε... 14 Ιούλιος 2008 8:46 μμ  

Μάλιστα… προτείνω να αρχίσεις τα μπάνια σύντομα γιατί δεν σε βλέπω και πολύ καλά.

stereotype είπε... 14 Ιούλιος 2008 10:58 μμ  

Μια περιγραφη του κεφαλιου
(εστω καπως αχνα)
στο σκοταδι θα βοηθουσε.

H καρεκλα τι υψος ειχε?

hi narita ;)

Vanessa είπε... 15 Ιούλιος 2008 1:47 πμ  

Το κεφάλι "που προεξείχε από αυτήν" ήταν ο ίδιος. Μόλις τον είδε ο δικός σου, έπαθε έμφραγμα. Και τότε ο "ίδιος" σηκώθηκε χαμογέλασε στο νεκρό του κλώνο, πήρε τις σακούλες με τα ψώνια, κι αφού περιεργάστηκε για λιγο το περιεχόμενό τους, είπε "Πάλι φρούτα έφερα ο μαλάκας".
Γαμώ; :)

maria λεμονατη! είπε... 15 Ιούλιος 2008 4:24 πμ  

ααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα

αντε μωρε τον ειχε παρει ο υπνος στην πολυθρονα -του τρεχαν και τα σαλια- και τρομαξα

Μιμης Ζερβος είπε... 15 Ιούλιος 2008 10:37 πμ  

2 ποστ μαζεμένα?τι έπαθες ρε τσικατσικαμπουμ?ολελε?

Narita είπε... 16 Ιούλιος 2008 6:52 πμ  

pieta με λαχτάρα hip hip hip

snikolas 3 ντουζ την ημέρα πριν και μετά το ντουζ.

stereotype δε θυμάμαι περιγραφή ρε συ ότι μου είπαν λέω. η καρέκλα ύψος 1,22 πλάτος 1,01 μήκος 1,42 ότι θυμαμαι χοντρα χοντρα σε λεω..

vanessa λοοοοοοοολ
γαμάτο. κάτι ξες και εσύ. μετρα μερες.

μαρια lemonati τώρα που είπες του τρέχαν τα σάλια πείνασα.. γιαμ

μιμη αριστερε μόνο στη σκέψη ότι θα έλειπες με επιασε πανικος δεν ηξερα τι εκανα.

zealot~ape είπε... 16 Ιούλιος 2008 10:55 πμ  

εεεερρ...

Narita είπε... 16 Ιούλιος 2008 2:15 μμ  

ττττ1...

kwlogria είπε... 16 Ιούλιος 2008 5:09 μμ  

Γαμείς και δέρνεις. Το κεφάλι κοιμόταν ή είχε πεθάνει;

Narita είπε... 20 Ιούλιος 2008 8:21 μμ  

απαντηθηκε
μπορει και οχι;
φιλια κωλογριουλα εγω σε αγαπω ξερεις ε? (το λεω για να σε καλοπιασω δε θελω καποια στιγμη να τα ακουσω απο σενα)

Ανάρτηση Σχολίου