Narita|Dancing with my Loneliness: Πέμπτη

Πέμπτη
Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2008

Αφέθηκε όπως κάθε φορά, κάθε φορά, κάθε φορά στον αποπνικτικό μεσημεριανό ύπνο. Χωρίς να κλείσει τα μάτια ούτε τα μάτια. Πήρε το ποδηλατό του και ξαπλώθηκε βιαστικός μέσα της με το σακάκι του να ανεμίζει στον ουρανό της. Φωτογράφισε με την παράξενη στρόγγυλη κάμερα τοίχους που είχε αγγίξει σε κάθε στροφή που είχε κρυφτεί στη ζωή του. Ζήτησε συγγνώμες από όλες τις γυναίκες που περνούσαν από μπροστά του. Δέχθηκε συγγνώμες από τα ονόματα τους σε ένα αλισβερίσι που ζούσε πλέον την εμμηνόπαυση. Κάθε γυναίκα από αυτές και ένα σπλάχνο της. Κάθε σπλάχνο της και μια ανάσα. Ανάσα στον τελευταίο αναερόβιο ύπνο του. Έκλεισε τα μάτια σηκώθηκε τίναξε τη σκόνη της από τους ώμους του σακακιού του, το έβγαλε, το φόρεσε στο φωτιστικό και μετά από 817 πέμπτες πέθανε.

Υποσχέσου ότι θα'ναι το τελευταίο σου post ρεNarita

18 ευχήθηκαν το ίδιο, με τρόπο:

snikolas είπε... 16 Οκτωβρίου 2008 7:52 μ.μ.: Πες μας ρε φίλε τι παίρνεις!!!
She είπε... 16 Οκτωβρίου 2008 8:21 μ.μ.: Κάθε μέρα, την ίδια απορία. Να αφεθεί κανείς στα συναισθήματα που γεννιούνται από τις εικόνες ή να προσπαθεί να τα ερμηνεύσει; Νομίζω το πρώτο θα κάνω :)
γελαστούλα είπε... 16 Οκτωβρίου 2008 8:28 μ.μ.: Μαγεία, μαγεία, μαγεία, μαγεία, μαγεία, μαγεία, μαγεία... όπως και όλα τα παρακάτω που διάβασα...
deadend mind είπε... 16 Οκτωβρίου 2008 9:49 μ.μ.: .. αλλά ότι και να 'ναι μην το σταματήσεις
deadend mind είπε... 16 Οκτωβρίου 2008 9:49 μ.μ.: (συνέχεια στο σχόλιο του νικόλα)
Spy είπε... 16 Οκτωβρίου 2008 9:51 μ.μ.: Xαρά στο κουράγιο του.
Σχεδόν τον θαυμάζω...
karyatida είπε... 16 Οκτωβρίου 2008 10:47 μ.μ.: οχι μη...υποσχέθηκες ότι...δε θα πεθάνω αύριο...
Narita είπε... 17 Οκτωβρίου 2008 1:24 π.μ.: snikolas δε λεω. δε φταιω. οτι μου εδιναν το καταπινα

she και εγώ πάντα αυτό.

γελαστούλα μαντίαρ μαντίαρ

deadend mind κοστίζει. πληρώνεις;

spy να ζήσουμε να τον..

karyatida η σειρά σου;
ntetzevou είπε... 17 Οκτωβρίου 2008 1:55 π.μ.: Μην προβεις σε καποιο απονενοημενο διαβημα Κυριακατικα σε παρακαλω..!
κατουρημένη ποδιά.. είπε... 17 Οκτωβρίου 2008 6:58 π.μ.: δύσκολη βδομάδα, όπως και να το κάνεις..
Ανώνυμος είπε... 17 Οκτωβρίου 2008 10:36 π.μ.: (πως παει το τραγουδι?)την πεμπτη δε κρατιεμαι...
Ανώνυμος είπε... 17 Οκτωβρίου 2008 11:10 π.μ.: Break the number. Break this rule.

Theorema & the three wishes
Loth είπε... 17 Οκτωβρίου 2008 11:40 π.μ.: ΚΑΙ ΜΑΥΡΑ ΜΑΤΙΑ ΝΑ ΦΟΡΕΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΚΛΕΙΣΩ..ΑΣ ΕΙΝΑΙ..ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΤΟ "Πήρε το ποδηλατό του και ξαπλώθηκε βιαστικός μέσα της με το σακάκι του να ανεμίζει στον ουρανό της." ..ΔΕ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΝΑ ΤΟ ΒΛΕΠΩ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ.
ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΕ
ΓΑΜΩΤΗ...
deadend mind είπε... 17 Οκτωβρίου 2008 1:08 μ.μ.: ναρκωτικά για ναρίτα: 40 ευρώ
κείμενα που γράφει υπο την επήρειά τους: αξία ανεκτίμητη
mistounou είπε... 17 Οκτωβρίου 2008 1:11 μ.μ.: Σήμερα που είναι Παρασκευή, δοκίμασε να τους ταϊσεις κάτιτις πριν πεθάνουν. Να πιουν και κανα καλό κρασί. Ε, και να χορέψουν σα πεντάχρονα το Le papillon του Νicolas Errera (Le papillon, movie). Να μας ξετινάξει το απροσδόκητο, ρε Narita
lifewhispers είπε... 17 Οκτωβρίου 2008 7:32 μ.μ.: νο ποστ σημερα ;;;;;τελικα ξερεις να κρατας το κοινο σε αμειωτη ενταση.
:P
Narita είπε... 17 Οκτωβρίου 2008 11:59 μ.μ.: ntetzevou λολ δε θα το αντέξεις; βασικά θα δούμε πως θα μαι μετά τον αγώνα..νοτ

κατουρημένη ποδιά μολις ειδα το νικ σου στα κομμεντς πρωι πρωι ηξερα πως θα με κανεις να γελασω και να ξεκινησω καλα τη μερα..

ανώνυμη το τραγούδι πάει καλά.. ένα μεγαλο ναι από μένα

theorema break my wall

loth τα εχω δει τα ματια σου. και εγω δεν εχω σταματησει να τα βλεπω στο μυαλο μου. χα

deadend mind καλοι μου ανθρωποι δεν ειμαι ζητιανος. ο ερωτας με εφερε σε αυτη τη κατασταση. ευχαριστω

mistounou τελεια τελεια. 2 τόνοι.

lifewhispers δεν αποφασιζω εγω. έχω μανατζερ
Loth είπε... 20 Οκτωβρίου 2008 8:46 π.μ.: ........
ΥΓ.ΑΝ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΚΟΛΠΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΒΟΥΛΩΣΩ, ΜΟΛΙΣ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΣ.