Παρασκευή

Ξαπλωμένος στις σκάλες των ποδιών της έστριβε τσιγάρα από αποξηραμένα ηλιολούλουδα όταν της είπε "_____ περιμένεις;" Του είπε "_____". Πέρασε χρόνια ξεβιδώνοντας ράγες τρένων βιαστικά στα κλεφτά όπως φιλούσε εκείνη την εικόνα που έκρυβε στο στέρνο της στα αντίο, για καλή τύχη. Οταν πια γύρισε στις χούφτες του κρατούσε όλα τα ματόκλαδα που είχε φυσήξει μέσα από τα δαχτυλα του πριν την γνωρίσει. Τα έπλεξαν στις κατάρες που σκέπαζαν τα μαλλιά της, γέμισαν τα μαξιλάρια τους με βίδες και γραμματόσημα και μετά από 817 παρασκευές πέθαναν σε ξεχωριστά δωμάτια της δικής τους αναπάντεχης ενοχικής αμοναξιάς.

Υποσχέσου ότι θα'ναι το τελευταίο σου post ρεNarita  

34 ευχήθηκαν το ίδιο, με τρόπο:

deadend mind είπε... 18 Οκτωβρίου 2008 12:46 π.μ.  

τελικά αν είσαι μεθυσμένος το καταλαβαίνεις καλύτερα.
φιλί γλυκό μου ναριτάκι.

chezmondouble είπε... 18 Οκτωβρίου 2008 5:21 μ.μ.  

παρασκευή πρωι ...λαλαλαλλαλαλα...
(για να δουμε πως θα παει?)

Narita είπε... 18 Οκτωβρίου 2008 8:33 μ.μ.  

deadend κουδουνι χθες?

mondouble δεν παει αλλο

desa είπε... 18 Οκτωβρίου 2008 10:50 μ.μ.  

τι θέλω και σε διαβάζω θεέ μου τρεις τελίτσες...

deadend mind είπε... 19 Οκτωβρίου 2008 12:01 π.μ.  

προβάτου και βάλε, άσε

kwlogria είπε... 19 Οκτωβρίου 2008 12:22 π.μ.  

Τα διάβασα όλα μαζί γιατί είμαι γνωστή καθυστερημένη. Θεϊκά. Θαύμασα. Μπράβο παιδί μου. (Το "παιδί μου" δεν είναι πατρικό-μητρικό κι έτσι, είναι τύπου "μανάρι μου", "ζαργάνα μου"... κατάλαβες).

ntetzevou είπε... 19 Οκτωβρίου 2008 9:12 π.μ.  

νομιζω τελικα οτι η τεταρτη σημαινε τα περισσοτερα

KitsosMitsos είπε... 19 Οκτωβρίου 2008 11:40 π.μ.  

Είναι και δική μου συνήθεια να ξεριζώνω τα ματόκλαδα και τα φρύδια με τα χέρια σκεπτόμενος τι μέλλει γενέσθαι και όχι μόνο...
Καλημέρα.

JoaN είπε... 19 Οκτωβρίου 2008 1:27 μ.μ.  

αχ! Τι καλά! Και συμπληρωση κενών! :P μετά θα έχει προτάσεις με τις λέξεις της καρτέλας. ή μπα? xo

Narita είπε... 19 Οκτωβρίου 2008 1:31 μ.μ.  

desa κατα βάθος είσαι αισθηματίας.

deadend ωραία πράματα. φτιαχνομαστε

kwlogria ειμαι και μιλφ φαν μονο αυτο σε λεω..
(θα μου μαυρισουν το βλογ στανταρ ετσι πως παμε)

ntetzevou μπίνγκο! εισαι ωραίος

kitsosmitsos σωστός. τα μαλλιά μόνο θέλουν προσοχή. άντε να βάζεις μετά..

joan use of english

Lee είπε... 19 Οκτωβρίου 2008 3:58 μ.μ.  

Το τελος του κόσμου σε 817 βδομαδες.
Ποσες πραγματικοτητες υπαρχουν?

Αθανασια είπε... 19 Οκτωβρίου 2008 9:53 μ.μ.  

Γειάσου Ναριτάκιιι!τι κάνεις;; πολύυυ ωραίο το κείμενο!πολύ όμορφο..αυτό το-'τσιγάρο από αποξηραμένα ηλιολούλουδα'καταπληκτικό!..μου άφησε μιά έντονη αίσθηση από καλοκαίρι,από χρυσές αχτίδες του ήλιου από χωράφια με χρυσαφιά άχυρα..πολύ ωραίο...πολύ μου άρεσε αυτό το κείμενό σου Ναριτάκι!φιλάκια,Αθανασία.

gremiii είπε... 19 Οκτωβρίου 2008 10:02 μ.μ.  

Συμπάθα με, αλλά θα το πω:
Μαλάάάάάκααααα, τί έγραψες πάλι;;;

Αυτό θα το κατατάξω δίπλα σε ένα του Λειβαδίτη...σχετικό!

zVyk είπε... 19 Οκτωβρίου 2008 10:33 μ.μ.  

Τα δυο τελευταία κείμενα από τα πιο όμορφα που έχεις γράψει. Φαίνεται πως έχεις αρχίσει να κερδίζεις το παιχνίδι με τις λέξεις.

Narita είπε... 19 Οκτωβρίου 2008 11:35 μ.μ.  

lee πόσοι είναι οι άνθρωποι. ή μάλλον πόσες είναι οι επιθυμίες τους. . τόσες.

athanasia μας ελειψες.. αλλα
blog ακόμα

gremii είναι ο αγαπημένος μου και εχεις δικιο. το εψαξα και ενα ποιημα του ταιριαζει στο τελειωμα.. τον εκλεψε το υποσυνειδητο μ

zvyk δύσκολα. δεν το θελω εξαλλου

Loth είπε... 20 Οκτωβρίου 2008 9:03 π.μ.  

"Οταν πια γύρισε στις χούφτες του, κρατούσε όλα τα ματόκλαδα που είχε φυσήξει μέσα από τα δαχτυλα του πριν την γνωρίσει."
ENA KOMMA ΘΑ ΕΒΑΖΑ..ΣΕ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΛΛΑΕΙ ΑΛΛΑ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΕΝΟΧΙΚΗ ΑΜΟΝΑΞΙΑ...(ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΗ!)
ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ

auburn Kate είπε... 20 Οκτωβρίου 2008 10:16 π.μ.  

Το μονο που μπορω να σου γραψω είναι: ΜΑΡΙΑ ΜΗΤΣΟΡΑ-Ο ήλιος δύω, δεν θυμμαι εκδοσεις γαμωτο, και χθες το διαβαζα! Συστηματικα εννοώ, γιατι είχε πεσει το ματι μου σε σελίδες σκορπιες, και σε ενα παιχνίδι: μπλεκειςτα δάχτυλα σου με συγκεκριμενο τρόπο και λες: Κρεβατι να σε στρωσω, καρφια να σε καρφώσω, πηγαδι να σε ρίξω ,σκοινιά να σε τυλίξω... το ξερεις το παιχνίδι;;;

theorema είπε... 20 Οκτωβρίου 2008 1:22 μ.μ.  

Λειβαδίτης, Μήτσορα, Ναρίτα, βάζουμε και λίγο Γιώργο Ιωάννου στη ζωή μας κι απογειωνόμαστε για πάντα, όλοι μαζί. Τι να τον κάνουμε αυτό τον κόσμο όταν μπορούμε να έχουμε ο ένας τους άλλους για 817 ολόκληρες νύχτες?...

sourgeal είπε... 20 Οκτωβρίου 2008 10:28 μ.μ.  

Τελικά αρκεί όντως ένας έρωτας για να γίνει κανείς ποιητής...

[Germanos] είπε... 20 Οκτωβρίου 2008 10:46 μ.μ.  

817 Παρασκευες μπρος η πίσω?
Μην απαντησεις δεξιά η Αριστερά γιατι ειμαι ακομάτιστος

mistounou είπε... 21 Οκτωβρίου 2008 1:00 π.μ.  

Και τα Σαββατοκύριακα γεμίσανε με προσφορές εφημερίδων, ξεμύτισαν και κάτι ιστορίες των γονιών από τα παλιά, οι φωτογραφίες κοκκίνησαν με τα χρόνια, κλωστή στο παραμύθι των ευχών και των θεόρατων κατακρημνισμών του μέσα.
Έξω δε βρέχει σήμερα, πάμε μια βόλτα να ξεφύγουμε ο ένας απ' τον άλλο, μια σιωπή στο κοίταγμα και πάψε να μιλάς, είμαι στο τσακ να σε σκοτώσω.
Τι παράξενο, λοιπόν, μια κυριακάτικη περαντζάδα στην παραλία αποπνέει εκείνες τις κατάρες, γεγονότα που γλίτωσαν την πραγμάτωση. Πάμε μια βόλτα, που σε λέω..

Narita είπε... 21 Οκτωβρίου 2008 2:00 π.μ.  

loth πολύ έξυπνο το κομα σου. το κολλησες η πηγε μονο του;

auburn kate όχι δε το ξέρω το παιχνιδι αλλά ακούγεται πολυ ενδιαφέρον και πανω απολα αθωο. το μαθαίνουν στα νήπια μηπως;

theorema σίγουρα? σου αρκούν;

sourgeal το αντιστροφο δεν παίζει μάλλον ε;

germanos κεντρωος δλδ. κατάλαβα. και εγω ρε. ακοματιστος ακοματιαστος και αψεγαδιαστος

mistounou ιστοριες απο το μελλον κιτρινισμένες φωτογραφίες εσω βροχη βολτα μεσα στον αλλο κοιταγμα στη σιωπη και μετα σκοτωσε με

(κομπλαρα)

Loth είπε... 21 Οκτωβρίου 2008 8:07 π.μ.  

ΔΕ ΤΑΙΡΙΑΖΕ ΑΛΛΟΥ..;P
ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ

mistounou είπε... 21 Οκτωβρίου 2008 12:38 μ.μ.  

Κόμπλαρες; Μα δεν πρέπει. Θέλω να πω, πως συμφωνώ πάνω - κάτω, δηλαδή. Το τέλος εμπεριέχεται σε οτιδήποτε, αν το γλεντάς κιόλας παύει να μοιάζει με το θάνατο. Μοιάζει περισσότερο με παιδική απειλή, "αν φας άλλο μπισκότο, θα σε σκοτώσω!"
Κατάλαβες, δηλαδή;
Καλημέρες, ρε Narita και χάρηκα που σε βρήκα

Ανώνυμος είπε... 21 Οκτωβρίου 2008 3:53 μ.μ.  

Για αρχή καλές είναι. Χεχε!
Μετά θέλω και το κανονικό υπόλοιπο όμως :-)
817 έτη ηλίου!

Σμακ, σμακ, σμακ, γλυκό μου ναριτάκι
:-))))

theorema

Kleine wolke είπε... 21 Οκτωβρίου 2008 7:42 μ.μ.  

Πάλι δεν ξέρω τι σχόλιο να αφήσω.Έχω καταντήσει γραφική,ξέρω ξέρω.
Αν ήξερα να γράφω μουσική θα σου άφηνα μια παρτιτούρα αλλά δεν.

θυμάσαι τα σχόλια αναπάντητη; θα τα καθιερώσω και μετά απο 817 Τρίτες καπούτ το wolke.

[Germanos] είπε... 21 Οκτωβρίου 2008 9:08 μ.μ.  

817 Τετάρτες ειναι 15.5 χρονια περιπου
Μεσολαβει το 2012 ομως

Narita είπε... 22 Οκτωβρίου 2008 3:20 μ.μ.  

loth και αυτο ε

mistounou εγω παντως θελω κι αλλο μπισκοτο

theorema hahah ενταξει στα ακρα δλδ

kleine wolke τα ειχα ξεχασει αυτα! σωστη

germanos ναι αστα.. ηδη ξεκινησε το πατιρντι..

Neropistolero είπε... 22 Οκτωβρίου 2008 7:33 μ.μ.  

Σιγά το νέο. Λες και δεν ξέραμε ρε Ναρίτα ότι έχεις ταλέντο και γράφεις φοβερά.

Narita είπε... 22 Οκτωβρίου 2008 9:21 μ.μ.  

συναδελφική αλληλεγγύη.. καταλαβα

Loth είπε... 23 Οκτωβρίου 2008 8:14 π.μ.  

ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΝΑΙ

zealot~ape είπε... 25 Οκτωβρίου 2008 11:43 μ.μ.  

Η κατά του narita Εβδομάδα των Παθών...αμήν

Fight Back είπε... 27 Οκτωβρίου 2008 6:21 μ.μ.  

ΘΕΟΣΥΝΗ

Narita είπε... 27 Οκτωβρίου 2008 8:19 μ.μ.  

loth το αλλο ναι?

zealotape fight back ξερω τι πατε να κανετε.. να με μπλεξετε με βιστωνιδες...

Δημοσίευση σχολίου