tag:blogger.com,1999:blog-8006011551445667522011-07-08T18:41:07.400+03:00Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.comBlogger1101100tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-63716718251120668642009-03-31T20:18:00.007+03:002009-07-01T02:52:45.673+03:00

ενοικιαζεταιπωλειταιελα.http://dekaefta.blogspot.com

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-82912346613639261312009-03-22T21:41:00.004+02:002009-03-22T22:08:40.983+02:00

είμαι σκατα ρε. εχω πιει. και ποσο γαματο να γυρνας μεσα στο αστικο πιωμενος τοσο νωρις στις εννια παρα μετα απο 30καιατελειωτεςωρες αυπνος. και ποσο γαματο να εχεις πιει μαζι με αδερφοφιλο μπυρες ουισκια δακρυαπογοητευσηςζωης μαζι με νικοτινες και πισσες ολα μαζι.στην ιδια γουλια. και δε βλεπω μπροστα μου. αλλα θελω τοσο πολυ να γραψω το ποστ εδω τωρα. ετσι.και ναι ρε πουστη μου ας ειναι

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-10632709404427119612009-03-15T14:28:00.003+02:002009-03-15T15:50:17.891+02:00

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-90905525796512646782009-03-12T14:38:00.005+02:002009-03-12T15:32:32.265+02:00

o Narita για μια ακόμα φορά πάει ένα βήμα μπροστά. ένα μικρό βήμα για τον Narita ένα μεγάλο βήμα για την.. ξέρω γω. πατέντα που σκέφτηκα προχθές. έχει προβλήματα ο κόσμος ναι. ειναι σα να ποστάρεις λαιβ.και επειδή εγώ πάντα ότι έχω ποστάρει μέχρι και αυτές τις χαζοιστορίες μου τις έχω ποστάρει στοπόδι/πληκτρολογιο/μουβγαινανεκεινητηνωρα/οτιμουρχοτανεγραφα, αυτος ο νεος τροπος με βολευει. καποιους

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-1012868320568845752009-03-01T17:38:00.005+02:002009-03-01T18:05:46.528+02:00

ανωριμος πανω στην τραγικη αφελεια μου θα κανω μια αποπειρα αυτη τη φορα να σφηνωσω ολη μου τη ζωη σε λεξεις.μακαρι να μιλουσα απλα. να σκεφτομουν απλα. να ζουσα κατι απλο;

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-42065838793261880872009-02-22T15:09:00.002+02:002009-02-22T15:29:31.072+02:00

κάθε 3 δευτερόλεπτα έκανε μια απέλπιδα αποφράδα προσπάθεια να θυμηθεί πόσες ώρες πριν είχε αρχίσει το φρικτό μούδιασμα στα πόδια. σίγουρη χρονική σταθερά οι 17 ώρες πίσω. η στιγμή που κάθισε οκλαδόν μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης φιλώντας την δυνατά με γουρλωμένα ανοιχτά μάτια να αγναντεύουν τα πίξελς. κάθε 3 δευτερόλεπτα έκανε μια απέλπιδα αποφράδα προσπάθεια να ακούσει το ένστικτο της

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-41258505969992401072009-02-20T16:06:00.004+02:002009-02-20T22:39:36.387+02:00

ο τίτλος του blog μου ανήκει. δεν ξεπουλάω. προλαβαίνετε.. not.ζουμί: πάνω κάτω πάνω κάτω πάνω κάτω πάνω κάτω πάνω κάτω πάνω κάτω πάνω κάτω. ολα στον αέρα. πετούσε ή γαμιόταν.

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-85903118719667150642009-02-19T12:02:00.004+02:002009-02-19T12:56:56.989+02:00

πατσάς. συνταγή. απ δύο τρία απ. μπαίνεις σε ένα σουπαπατσατζίδικο. ζητάς έναν μπερδεμένο. ρίχνεις ξύδι. κι άλλο ξύδι. μπουκουβο της καριόλας. κι άλλο μπουκουβο. μπούκουβο του κερατά. ρουφάς. πνίγεσαι. να ζήσουμε να μας θυμόμαστε.

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-70984049656734587222009-02-13T13:55:00.006+02:002009-02-13T14:44:59.039+02:00

patas stin eikona klasikaκαι γυρνωντας πλευρο καθημερινης ενασχολησης με τα ερεθισματα των αισθησεων μου και γυρνωντας πλευρο καθημερινης ενασχολησης με τα ερεθισματα των αισθησεων μου στεναχωριεμαι που εζησα δευτερολεπτα καθημερινης ενασχολησης με τα ερεθισματα των αισθησεων μου χωρις να εχουν αυτα τα ερεθισματα προελευση την υπαρξη σου.άλλο τι λεει?

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-16221197060729104972009-01-28T16:44:00.003+02:002009-01-28T17:37:35.662+02:00

χθες. προχθές. από πάντα. ποτέ. μαστίγωσε την καθημερινότητά του πάνω σε κολώνες ανιαρής φορτικότητας εαυτού διαλέγοντας μια μια τις σιωπές των χτυπημάτων. για να ναι πιο όμορφα τα σημάδια που θα ακουστούν για πάντα στο δέρμα του. βγήκε από το σπίτι πρώτη φορά σε αυτόν τον κόσμο βάδισε πρώτη φορά σημειωτόν με τα χέρια ψηλά σαν παιδί σκάβοντας τη γη των γύρω σε κάθε ένα δύο ένα δύο. διάλεξε το ένα

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com42tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-35443012814250475702009-01-15T14:14:00.005+02:002009-01-27T20:14:11.508+02:00

να πας να σε διαβάσει ένας παπάς. και πας. (ωραίο, που τα βρίσκω και τα ξεσηκώνω). και σου διαβάζει τελικά το χέρι και σου λέει πας εδώ πας εκεί πού πας; πας γυρεύοντας. γιατί αν δεν πας εκεί που κοιτάς θα κοιτάς εκεί που πάνε κι άλλοι. και όταν εσύ πας τελικά οι άλλοι γυρίζουν. γύρω από τον εαυτό τους. και εσύ γυρίζεις τα έξω μέσα και τα μέσα πάνω στα μούτρα άλλων και δεν γυρεύεις πια τον εαυτό

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-17760308796199294542008-12-15T03:49:00.004+02:002008-12-17T12:09:11.532+02:00

pata stin eikonaapeiraxti fwto apo edw

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-83599557223908788812008-12-10T04:06:00.001+02:002008-12-10T04:18:22.383+02:00

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-86845485467302428262008-11-29T11:49:00.002+02:002008-11-29T11:59:54.642+02:00

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-29130207755510895072008-11-17T14:09:00.004+02:002008-11-17T15:10:15.499+02:00

Πήρε στα κεντρικά του μυαλού μου και έκανε παράπονα. Ντεκμέκ και καλά να μείνουμε μέσα να δούμε μπύρα και να πιούμε μπάλα. Δε μπορείς να του χαλάσεις χατίρι. Δεν έχεις εξάλλου πάνω σου χατιροψιλά. Άσε που τα έχει καλά με τις εισπρακτικές εταιρείες και δε θέλω ιστορίες και άλλα τέτοια. Παραγγείλαμε από το θυροτηλέφωνο δυο τραγούδια και αλλάξαμε ή αράξαμε. Φόρεσε κασκόλ, κέρατα, τα καλά του και τα

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-4027254230710138272008-10-30T16:22:00.005+02:002008-10-30T17:24:29.810+02:00

Όσοι δε με γνώρισαν ποτέ ξύπνησαν ένα πρωι και είπαν να κάτσουν όλοι μαζί να συζητήσουν για τον κόμπο που έχω στο λαιμό μου. αποφάσισαν πως γλιστράει. πολύ. ισχυρίστηκαν μάλιστα πως κάποτε κατέβηκε τόσο που έσταξε για λίγο μέσα στα στομάχια τους. την ώρα που φώτα διέσχιζαν την πόλη τους και ουρανοί σφράγιζαν σιγά σιγά τα παραθυρα. δεν έχω κάτι να τους πω. κάθισα και τους κοίταξα έναν έναν

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com44tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-28950525939465838392008-10-29T00:56:00.004+02:002008-10-29T01:04:51.042+02:00

not enough love.. μαλιστα.αν ειναιπες μου ποση αγαπη μπορω να χωρεσω στα λακακια σου για να καταλαβεις οτι τα βλεπω οση ωρα σου μιλαω

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-39352544912760270932008-10-29T00:35:00.005+02:002008-10-29T01:04:35.010+02:00

που σαι.θελω θελω να ακουσω ομορφα λογια και τοσο απλα οσο περιπλοκλα απλο ειναι το 'γάμα τα'. χορός με τη σκιά μου το λεν αυτό που ακούω; μη μου πεις 'χορος με τη μοναξια μου'. η μοναξια σου πλεον εχει γινει η σκια μου. να ξερεις.

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-58262844403682756722008-10-17T20:44:00.003+03:002008-10-17T23:44:23.056+03:00

Ξαπλωμένος στις σκάλες των ποδιών της έστριβε τσιγάρα από αποξηραμένα ηλιολούλουδα όταν της είπε "_____ περιμένεις;" Του είπε "_____". Πέρασε χρόνια ξεβιδώνοντας ράγες τρένων βιαστικά στα κλεφτά όπως φιλούσε εκείνη την εικόνα που έκρυβε στο στέρνο της στα αντίο, για καλή τύχη. Οταν πια γύρισε στις χούφτες του κρατούσε όλα τα ματόκλαδα που είχε φυσήξει μέσα από τα δαχτυλα του πριν την γνωρίσει. Τα

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-16542890540951398482008-10-16T17:34:00.006+03:002008-10-16T17:58:36.225+03:00

Αφέθηκε όπως κάθε φορά, κάθε φορά, κάθε φορά στον αποπνικτικό μεσημεριανό ύπνο. Χωρίς να κλείσει τα μάτια ούτε τα μάτια. Πήρε το ποδηλατό του και ξαπλώθηκε βιαστικός μέσα της με το σακάκι του να ανεμίζει στον ουρανό της. Φωτογράφισε με την παράξενη στρόγγυλη κάμερα τοίχους που είχε αγγίξει σε κάθε στροφή που είχε κρυφτεί στη ζωή του. Ζήτησε συγγνώμες από όλες τις γυναίκες που περνούσαν από

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-30331304488296988772008-10-15T21:36:00.002+03:002008-10-15T21:42:44.177+03:00

51 Τετάρτες πριν, πέθανα.θυμάσαι;

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-92004400527891005052008-10-14T23:52:00.004+03:002008-10-15T00:01:38.578+03:00

Στριφογύρισε στο κουτάλι της αυπνίας της όπως έκανε αυτός με τα μακαρόνια. Σε κάθε στροφή και άλλο προφίλ του προσώπου του. Σε κάθε προφίλ αποτυπωμένες πέντε διαφορετικές δαχτυλιές της ψυχής της. Με το τρίτο τέσσερα σηκώθηκε. Άπλωσε το χέρι στο τραπεζάκι πήρε το 'κομπιούτερ' και έκλεισε την τηλεόραση. Χασμουρήθηκε καμιά δεκαριά 'όχι' με αηδία. Άδειασε το τασάκι στη σακούλα που την προηγούμενη

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-41926807194133676722008-10-13T13:03:00.003+03:002008-10-13T13:14:24.189+03:00

Εριχνε δυσλεκτικές βόλτες μέσα στον βαθύ ύπνο της. Κάποια στιγμή ένιωσε πως πρέπει να σηκωθεί. Με έναν εκπνευστικό λυγμό κάθισε στην άκρη του κρεβατιού. Έριξε λίγο νερό στο πρόσωπο, χαιρέτισε το εξώφυλλο της τζοκόντας, βγήκε στο μπαλκόνι να μαζέψει τα ρούχα και μετά από 817 δευτέρες πέθανε.

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-37882771869100465692008-10-03T16:47:00.001+03:002008-10-03T16:56:07.306+03:00

ή αλλιώς τι παίζει στο στόρυ

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-52495884404568608662008-09-29T14:58:00.007+03:002008-10-12T23:04:42.099+03:00

Εντυπώσεις από την συναυλία της ΜαντόναςΔεν πήγαΕδώ έξω από το στάδιο πριν τη συναυλία με φίλουςεδώ η μαντόνα στη σκηνήο κόσμος μέσα στο στάδιο δίνει το απόνΣτραβή που έκατσε τελικά και δεν πήγα:Δεν ήθελα

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-89374918867920746642008-09-22T01:24:00.005+03:002008-10-12T23:05:39.244+03:00

stereo nova-kontak | sophie zelmani-hard to know | jukes-something important | the last shadow puppets-standing next to me | puressence-i suppose | woven hand-speaking hands | pink floyd-marooned#mporoume kai xeirotera part tou##mponous#photo

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-2536521217600157952008-09-15T23:50:00.008+03:002008-10-12T23:06:40.371+03:00

παρτ ουανξημερώματα το ίδιο βράδυ:- να κάτι τέτοια σκέφτομαι στη δουλειά και περνάει η γαμημένη ώρα.. τι σου λέω και εσένα τώρα. δεεε-δε ακόμα και αν- τιιιι--Πιάστηκε με τα δυο χέρια στο παγκάκι κοίταξε κάτω και βυθίστηκε με κλειστά τα μάτια στην σιωπή της ατέλειωτης φράσης του. Ένιωσα την αμηχανία του 'κάτι πρέπει να πω τώρα' μα δε μίλησα. Κοίταξα και εγώ κάτω, μάλλον από αδρανή μίμηση. Έφτυσα.

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-82950855099656296752008-09-12T00:15:00.003+03:002008-10-12T23:07:17.071+03:00

ρε μαλάκα carlos θυμάσαι προχθές που σε είπα ότι είδα την αθανασία να με φιλάει με γλώσσα στο ξεκάρφωτο καπως ετσι ηταν διαβαζω τώρα στην γαμημένη ωρλ που θα κοπω αυριο γευση γλυκύ στην κορυφή της γλώσσας όξινο στην περιφέρεια πικρό στη ρίζα της αλμυρό στην κορυφή περιφέρεια άνω επιφάνεια μου ξαναρχεται να καπως ετσι φίλα με με γλώσσα όχι εσύ carlos μαλάκα αυτή όπου εσύ νομίζεις πως θα έπρεπε να

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-34602579173388919462008-09-07T21:59:00.006+03:002008-09-07T22:56:57.444+03:00

the rosebuds-my punishment for fighting | puressence-casting lazy shadows | ιlya-bellissimo | anathema-a natural disaster | black heart procession-a light so dim | archive-lights | clint mansell-shellshock #μπορούμε και χειρότερα#original photos from here and here

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-24935823951505727202008-08-28T06:30:00.005+03:002008-10-12T23:07:52.510+03:00

Mαύρη οθόνη. Θορυβώδη χιόνια τηλεόρασης. Λιώσιμο πάγων στους πόλους. Συνταγή για ομελέτα χωρίς αυγά. Ασπρόμαυρο. Σκάσιμο σακούλας σνακ στη μάπα φίλου. Κοντινό στο στόμα κάποιου που μιλάει . Φωνή στο mute. Λαστιχένια γλυκά αρκουδάκια. Ιλιγγιώδης οφιοειδής πορεία κάμερας μέσα από κόσμο σε σκοτεινό μεγάλο μπαρ. Απότομο σταμάτημα. Volume στο 77% . Χρώματα ξανά φυσιολογικά.- Όπα όπα. Παιδιά παιδιά.

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com48tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-48534871285817857152008-07-16T05:50:00.006+03:002008-07-16T08:47:51.982+03:00

Πλησίασε με λογική και ένστικτο αναμμένα στο λόου το ξύλινο πάτωμα στα πόδια βούλιαζε σε κάθε του βήμα τσιρίζοντας κατάρες για το βάρος των χρόνων του και αυτό δεν προκαλούσε καμιά αντίδραση σε αυτόν που κάθοταν στην πολυθρόνα. Έβλεπε πλέον ένα χέρι να σφίγγει το μπράτσο της πολυθρόνας καθώς η σιωπή του σκοτεινού δωματίου γινόταν σιγά σιγά θρύψαλα από ένα μακρόσυρτο ακατάληπτο μουρμουρητό "

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com70tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-74796293624053388452008-07-10T20:28:00.005+03:002008-07-16T06:41:44.892+03:00

Νομίζω, ναι. Χρόνο. Πριν ένα χρόνο ήταν που το πρόσεξε για πρώτη φορά. Έτσι μας έχει πει τουλάχιστον. Κατεβαίνοντας τις σκάλες και φτάνοντας στον πρώτο όροφο της πολυκατοικίας του συνήθιζε να κοιτάει προς τα εκεί. Σε ένα σημείο όπου βρίσκονταν τρία διαμερίσματα. Τρεις εξώπορτες. Η μια ευθεία στο βάθος του διαδρόμου και στα πλάγια της και αντικρυστά οι άλλες δύο. Η αριστερή όπως κοιτούσε.

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-37646385287114041252008-07-03T11:04:00.005+03:002008-07-03T11:55:17.667+03:00

Αυτή η έντονη αίσθηση καούρας με το που άνοιγε το μάτι του είχε γίνει πλέον κλασική. Σε σημείο να μην τον ενοχλεί καν. Έτριψε τα μάτια του με δύναμη για κανα πεντάλεπτο. Αν κοιτάζονταν σε λίγο στον καθρέφτη το δεξί του μάτι θα είχε γεμίσει κοκκινίλες και σπασμένα αγγεία από το τρίψιμο. Και αυτό κλασικό. Δυσκολεύτηκε να χασμουρηθεί. Το βάρος στο στήθος και στο λαιμό του. Αυτό δεν μπορούσε να γίνει

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com61tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-42720182011620684942008-06-19T02:56:00.006+03:002008-10-12T23:08:13.751+03:00

αναλαμβάνοντας τις ευθύνες της ανευθυνότητάς μου και αναβάλλοντας προς στιγμή τις σεβαστές επιδόσεις της αναβλητικότητας μου δηλώνω πως δεν έχω κάτι να πω.. και όπως μου είχε πει κάποτε ένας σοφός γέροντας σε ένα απομακρυσμένο ολυμπιακό χωριό....το ξέχασα.την ώρα μου την περνάω (δεύτερο χέρι) εδώ:

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com39tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-9785970639627924002008-05-31T02:19:00.003+03:002008-07-02T00:34:38.957+03:00

Press (όχι gr)

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com53tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-13114678989873289942008-05-24T03:54:00.004+03:002008-05-24T04:08:48.082+03:00

Βαριέμαι να ψάξω, αν και είμαι σίγουρος πως δεν υφίσταται η ύπαρξη τους. Ούτε υπάρχει η υπόσταση τους. Στη βιβλιογραφία, πάντα. Μόλις τώρα, δυο μαζί. Με τη μία. Σε κάθε πρώτη τρίτη και έβδομη ευκαιρία τα συνθλίβω. Συνήθως με χαρτί υγείας. Δεν έχω φτάσει σε σημείο οικειότητας με τη σοβαρότητα του θέματος ώστε να συνθλίβω με το χέρι. Τόπος δράσης αποκλειστικά τουαλέτα. Αν και τώρα που το σκέφτομαι

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com59tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-33851628227469227212008-05-13T14:49:00.009+03:002008-10-12T23:09:34.419+03:00

Μετά από πρόσκληση της Lifewhispers (αλλά και της όμορφης γελαστούλας). Ποτέ δεν με ξεχνάει αυτή η καλοκάγαθη βιοπαλαιστής της ζωής (παρεμβαση editor, αιτία: πλεονασμός).O Νarita δεν κάνει το λάθος.Δε διαλέγει το μαχαίρι.Διαλέγει τα κέρδη.Για τις ανάγκες του ωραίου κόνσεπτ:http://autographcollectors.blogspot.comΜπορούν αν θέλουν και μπορούν και θέλουν να κάνουν το ίδιο οι proserpina, kiara, joan,

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com50tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-16815841731499322212008-05-07T23:22:00.005+03:002008-05-11T14:13:09.688+03:00

μέρος 1ο - Proserpinaμέρος 2ο- Germanosμέρος 3ο- Joanμέρος 4ο- Unlearn... τον ακούει να ψαχουλεύει κάτι στην τσέπη του....γυρνάει προς την τσέπη περίμενοντας το θάνατο ή τη λύτρωση. Ίσως και να είναι πια για αυτήν το ίδιο, προλαβαίνει να σκεφτεί όταν το χέρι σταματάει. Ανεβάζει το βλέμμα της στα χείλη του. Το πιο σατανικό χαμόγελο που ζωγραφίστηκε ποτέ σε χείλη, της αδειάζει το στομάχι βίαια. Όλα

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com44tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-42764478625605589562008-04-30T01:32:00.002+03:002008-04-30T02:20:02.694+03:00

Κεφάλαιο ΠρώτοΕισαγωγήΠάντα μου άρεσαν οι ιστορίες που μιλούν για κάτι τύπους αποτυχημένους, που όλοι τους οι φίλοι τους έχουν κάνει πέρα, το τηλέφωνο τους δεν χτυπάει ποτέ και καμιά γυναίκα δεν γυρίζει να τους κοιτάξει. Όλα τους πηγαίνουν στραβά μέχρι που κάποια στιγμή βάζουν τη ζωή τους σε τάξη με μια σειρά γοητευτικών πράξεων και θετικά μοιραίων γεγονότων, προσελκύοντας γύρω τους ανθρώπους που

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com46tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-73455835570594755262008-04-07T23:39:00.007+03:002008-10-12T23:10:41.747+03:00

Θα'ναι δε θα'ναι 2 βδομάδες που έχω αυτούς τους τρομερούς εφιάλτες και την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά. Φράσεις αν-εξήγητες, αν-αίτιες και αν-εκ λαινς ξεπηδάνε από τον στόμα μου ταράζοντας όσους βρίσκονται γύρω μου για την τρομακτική οφφ τόπικ ουσία τους. Γουρλώνω τα μάτια (οπως μου τα περιγράφουν έπειτα) κοιτώντας το άπειρο και ενίοτε το έμπειρο και ξεστομίζω φράσεις που στέκουν νοηματικά αλλά δεν

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com44tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-54221321635841081642008-04-03T00:18:00.005+03:002008-10-12T23:11:14.689+03:00

και ναι ειναι 3 απριλίου 2007.3 4ου 2007.. 3+4=72007.. 2+0+0+7=99+7=1616.. 1+6=7α ωραία από τα τυχερά μου νούμερα.καλή μέρα για να πάρω τον δρόμο μου αύριο πρωί πρωί. τον δρόμο πουχαράζουν όλα τα δευτερόλεπτα της μέχρι τώρα ζωής μου. όλες οι στιγμές πουαποτυπώθηκαν στις αισθήσεις μου. ηθελημένα και μη. κατι μου λεει οτι πρεπεινα βαδισω ξυπόλητος. σφίγγοντας δόντια σε κάθε κοφτερή πέτρα. θα

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com54tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-46110946763375079822008-03-26T00:08:00.008+02:002008-07-24T21:13:23.962+03:00

Και καθώς η αοριστία της φλώρικης, θρασύδειλης ρουφώ-το-αυγό-μου-μπροστά-στο-pc ύπαρξης μου αεργεί, διαπιστώνω πως ίσως στα μάτια μιας κοπέλας τον τελευταίο καιρό βλέπω τη γυναίκα της ζωής μου. Και εφόσον έχω δηλώσει πως δεν είμαι καλά, παίρνω άδεια από τη μαλακία που με δέρνει και χαρακτηρίζω την κουτή, γλοιώδη και ανόητη κατά τα πάντα αυτή σκέψη ως πολύ σοβαρή. Και αποφασίζω να δώσω σε αυτήν

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-74480351671775603952008-03-15T23:07:00.012+02:002008-10-12T23:11:40.194+03:00

-Τι ήταν αυτό ρε; (πανικός) -Δε το έκανα εγώ πάντως. (αγωνία) -Ωχ ρε συ το θυροτηλέφωνο είναι. Όχι ρε, όχι.. γαμώτο.. (κρύος ιδρώτας, πήγαινε έλα ατελείωτο) -Τι έγινε ρε; -Το πε και το ‘κανε. Πέρασε από το σπίτι να τσεκάρει. Να τσεκάρει αν είμαι εδώ. Πωωωω. Αν είναι δυνατόν ρε. -Γιατί κάνεις έτσι; Τι της είπες; -Της είπα ότι δε θα είμαι το σαββατοκύριακο εδώ ρε. Δεν μπορώ να την αντικρύσω

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com46tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-17791839456429200022008-02-27T21:37:00.005+02:002008-03-03T00:16:05.620+02:00

Oι απιθανοπερίεργες μα κατά τα άλλα ευαγγέλια συμπαθέστατες unlearn και lemonati αλλά και οι συμπαθέστατες μα κατά τα ίδια απιθανοπερίεργες wisdom και industrialdaises ,με κάλεσαν σε παιχνίδι με τους εξής κανόνεςΠιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο). Βρες την

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com60tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-54018064326835282312008-02-15T02:57:00.014+02:002008-02-15T05:10:50.468+02:00

Βασισμένο σε αληθινά γεγονόταΗ προηγούμενη Κυριακή στο σπίτι μου στη Βέροια έδειχνε από το ξεκίνημα τηςπως θα ήταν ακόμα μια από τις συνηθισμένες Κυριακές στο σπίτι μου στη Βέροια.Ως γνωστόν η συνηθισμένη Κυριακή στο σπίτι μου στη Βέροια από το πρωί φαίνεται.Και η προηγούμενη (νομίζατε πως θα το ξαναπώ όλο έτσι;.... και δεν πέσατε έξω)Κυριακή στο σπίτι μου στη Βέροια φάνηκε. Αιτία, το κλασικό

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com52tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-10846923315996151212008-02-11T14:41:00.002+02:002008-02-15T14:32:10.050+02:00

Πριν κανα 2 βδομάδες πήγα και το πήρα.. με τραβούσε από την ώρα που έμαθα ότι κυκλοφόρησε. Το είδα ξημερώματα και όσο και να ήμουν μπαϊλτισμένος δεν κατάφερα να πατήσω το pause για να πάω τουαλέτα.. Δε θα γράψω λόγια και κριτικές γιατί δεν είμαι καλός σε αυτά και συνήθως όταν προσπαθώ να περιγράψω κάτι σε άλλους είμαι υπερβολικός.. Θα βάλω κάποια σημεία και ενδιάμεσα θα βάλω (άσχετο)

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-67319814673083017912008-02-02T03:00:00.001+02:002008-07-02T01:02:22.905+03:00

Βγάλανε διαχειριστή κάποιον που απουσιάζει όλη μέρα από το σπίτι.Δεν παίζει να επιχειρηματολόγησε για να βγει.Αμφιβάλλω αν ήταν καν στην συνέλευση. Λόγω των πολλών εθνικοτήτων στην πολυκατοικία ποντάρω στην αδυναμία συνεννόησης.Έχει να πέσει σκοτάδι και κακό στους διαδρόμους..Γατάκι Περσίας 330 ευρώ μόνο.Ναι καλά, φέρε και τα δύο που έχετε.Την άλλη βδομάδα φεύγει ο ένας από τους φίλους μου

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com52tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-87424089235668799672008-01-29T01:18:00.001+02:002008-07-24T21:54:33.066+03:00

Ανώνυμο τηλεφώνημα στο υποσυνείδητό σου:Αν θέλεις να ξαναδείς τον ύπνο του ύπνου σουκαι την ομορφιά της γαλήνης σου άκουσε καλά αυτά που θα σου πω..Θα τα πω μια φορά. Αν θέλεις ηχογράφησε με, μα να ξέρεις πως δεν έχω φωνή.Με ακούς επειδή νοικιάζω τον φόβο σου. Οπότε το μόνο που θα αποτυπωθείθα είναι η αφέλεια της ανωριμότητας που σε δέρνει.Η ευτυχισμένη καθημερινότητα που πίστευες πως θα'χεις για

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com46tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-18068833351659780122008-01-18T03:05:00.000+02:002008-02-12T17:26:44.504+02:00

Γυρνάς σπασμωδικά το κεφάλι δεξιά αριστερά με μάτια ορθάνοικτα και κόρες με τους εννιά σου γιούς σε μυδρίαση για ανίχνευση πάρκινγκ.Μετά όμως από 2 μέρες και χίλιες νύχτες μάταιης αναζήτησης πετάς τα παπούτσια στον τοίχο μπροστά από την εξώπορτα βλαστημώντας το γεγονός πως δεν έχεις αυτοκίνητο.Έχεις όμως αυτοκίνητρο. Να αποκτήσεις κάτι που δεν έχουν οι άλλοι. Γνωρίζεις πως σε αυτό θα σε βοηθήσει

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com45tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-48885442280754644952008-01-11T01:37:00.002+02:002008-10-12T23:13:53.194+03:00

Λοιπόν κάντε χώροΔεν έχω και πολλά να πω.. αυτοί μου έτυχαν σε αυτή τη ζωή, αυτούς έχω..δεν είναι πολλοί..είναι όμως πολύ.. δεν ξέρω τι.. σίγουρα είναι οι.. φίλοι μου.ζευγάρι θετικής ενέργειας.. τους αγαπάω πολύ και ας μη τους το έχω πει..Μια πεταλούδα, ένα αυτί, ένα κουκούτσι, ένα mp3 που δεν άνοιξε..Βαρεμάρα..ΕίσαιΔικιάΜουΓιαΠάνταΔεν ξέρω και δεν με πολυνοιάζει πώς ακούγεται..αλλά ο ένας

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com67tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-8828353950609372262007-12-28T14:09:00.000+02:002007-12-31T17:06:42.540+02:00

Γαστρεντερική καραμπόλα. Ανησυχητικά ουσιοεξαρτώμενη καλοπέραση. Αφόρητα υπερκινητικό εναλασσόμενο ρεύμα ανεμελιάς και μελαγχολίας. Ασφυκτικό διάστημα μεταξύ βαρελίσιας σουρωτής και ψηφιακής φωτογραφικής. Κάπου εκεί κοντά-με-ψηλο-ψιλο-τάκουνα σκάει στην παρέα η νύστα ντυμένη στην ..πες τοΚουνάς κεφάλι και φιλάς το μαξιλάρι. Μιξερικό όνειρο μυρίζει από το ξεκίνημα. Μέσα; Μέσα.Γυρνάς το μαξιλάρι,

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com58tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-74535563403620782662007-12-12T16:19:00.000+02:002008-02-12T18:51:35.115+02:00

Καθόταν δίπλα στο παράθυρο και το παράθυρο δίπλα σε αυτόν σε όλες τις προηγούμενες τάξεις της μαθητικής του καριέρας. Έτσι και στην τρίτη τάξη του 7ου γυμνασίου (στον 2ο όροφο όπως ανεβαίνεις από την σκάλα δεξιά. Θα το βρεις.) Αγαπούσε γενικά τα παράθυρα, όποιο μέγεθος και να είχαν, από όποιο υλικό και να ήταν φτιαγμένα, σε όποιο κανάλι θέας και να ήταν γυρισμένα. Όνειρο του να ανακαλύψει

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com54tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-57767585778155078282007-12-04T17:44:00.000+02:002008-02-12T18:52:32.618+02:00

Έχω εδώ (και εδώ) και κάνα μήνα+ πάρει ένα μικρό δεντράκι-δεν έχω ιδέα τι ράτσα είναι, αν ξέρει κάποιος ας πει-και το έχω στο γραφείο. Είναι όμορφο πολύ, γλυκό φιλότιμο και ήσυχο.Δεν δαγκώνει, δεν μουρμουράει, δεν γκρινιάζει ούτε μουρμουράει (α! το είπα),δεν με ξυπνάει το βράδυ από τον ύπνο να το ταίσω,δεν θέλει βόλτα, να φανταστείτε με το ζόρι το πάω καμιά φοράστο Γερμανό (τον blogger, εδώ

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com52tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-26433895198816728992007-11-26T13:29:00.004+02:002008-10-12T23:14:57.257+03:00

Διαγωνισμός με μεγάλα δώρα, γιατί εμείς κάνουμε blogging!κουιζζζζ α: Σε ποια ανήκουν αυτά τα εξωγήινα ζαρκαδομάτια...Διαγωνισμός β: Μέσα στην εικόνα έχω πετάξει σκόρπια γράμματα που σχηματίζουν μια λέξη (και το άρθρο).Η λέξη είναι η αρχή της πρότασης που προκύπτει μέσα από το παρακάτω κείμενο:

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com68tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-52874650222830628162007-11-19T17:22:00.000+02:002008-02-12T18:55:47.268+02:00

Αγνοείται η τύχη του sitofkris. O sitofkris είναι από το μπαγκλαντές, διαμένει στη χώρα της μπαναναράμα από 5ετίας και τα ίχνη του χάθηκαν τον σεπτέμμμνννβριο που μας πέρασε στην περιοχή "πολύμακριά". Πληροφορίες λένε πως την μέρα που χάθηκε φορούσε τα καλά του και τα ανάποδα, σκούρο μαύρο ανοικτό μπλου-τζιν χακί παντελόνι κοντομάνικο, και T-shit!. Ο sitofkris έχει ύψος αρκετό εώς κανονικό

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com69tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-38296686163098259232007-11-11T17:29:00.000+02:002008-02-12T18:57:54.107+02:00

Κάθομαι στην μπλε* παρελθόνα μι όμικρον ύψιλον.Κάπα άλφα γιώτα βλέπω χαρμολυπόνια γύρω από πρωτόνια δεμένα με στιγμόνια.Ρε σίγμα ύψιλον σου βαλα σελιδοδείκτη αυτό το κείμενο. Ξεστραβώσου και διάβασε το.Κάπου ανάμεσα στα 4,5 λίτρα βαρελίσιας το ξανάπα για δεύτερη φορά σίγμα ταφ ήτα ζωή μου.Δίνω και την ψυχή μου από χαρά στο παρόν όταν είμαστε μαζί και οι οκτώ μείον τρία.Και εσύ ρε τραγικέ με τη

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com50tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-68941912615531743382007-11-03T17:50:00.000+02:002008-02-12T18:58:18.510+02:00

Μπλε-κίτρινο-μπλε-κόκκινο-μάυρο.. ανακατεύω. Αλείφω πάνω στο χέρι μου. Ναι, ναι.. Κάτσε, λίγο ακόμα κόκκινο και λίγο μαύρο.. Ωραία. Τόσο με ζέστανες.Μάυρο-άσπρο-άσπρο-άσπρο-κόκκινο-κόκκινο..ανακατεύω. Γλείφω με κλειστά μάτια. Και λίγο κίτρινο. Ναι, ναι σίγουρα ναι.Έτσι με ξύπνησες το πρωί.Κόκκινο-κίτρινο-κίτρινο-κόκκινο-μαύρο-άσπρο-κόκκινο. Εχμμ .. ανακατεύω. Στάζω λίγο πάνω στο μπλε χαλί.

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-86493571266689587732007-10-25T20:44:00.000+03:002008-02-12T18:59:16.296+02:00

Ακολουθεί άλυτο αίνιγμα/λαική ρήση/λίστα για ψώνια:8λεπτά24δευτερόλεπτα. Παλαμόφιλο. Παππούς. Χατζημιχάλης. Σοκολάτα υγείας με φράουλα. Κουκούτσι στο λαιμό. Γλειφιτζούρι. Παλιοκατίνα. Ανεξήγητα φώτα σε γωνία στο ταβάνι. Κριτσινοσούσαμα. Παρκαρισμένο πάπλωμα. Παλιοκατίνα. Τim Burton. Κρυμμένη τσίχλα. Επίκρουση. Στομα-χική διαταραχή. Πολύμπριζο. Νεροχύτης ανύπαρκτος. Πάστα ελιάς με αμύγδαλα.

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com70tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-72778056151636028572007-10-17T04:00:00.000+03:002008-02-12T18:59:54.464+02:00

Σήμερα είπα να κοιμηθώ νωρίς. Έκλεισα τις σκούρες μπλε κουρτίνες (απο επιλογή αυτή τη φορά), έβαλα τα ακουστικά στα αυτιά μου και γύρισα στην αγαπημένη στάση. Αριστερή Εμβρυική. Ο ήχος από τη μουσική σιγά σιγά χανόταν στα αυτιά μου. Ένα όνειρο με πλησίαζε από μακριά. Όμορφο ήταν πολύ. Με έφτασε και πέρασε το χέρι του γύρω από το λαιμό μου. (Πρέπει να με αγαπάει αυτό το όνειρο σκέφτηκα). Ξαφνικά

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com62tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-59878883564237007152007-10-11T22:01:00.001+03:002008-02-12T19:00:58.301+02:00

Ξυπνάς μια ωραία μέρα και συνειδητοποιείς ότι δεν είναι ωραία (μουντός καιρός, σκοτάδια, βαριά ατμόσφαιρα). Ξανακοιμάσαι και ξαναξυπνάς. Πάλι τα ίδια (μουντίλα, σκοτάδια). Λες να ξαναδοκιμάσεις. Ξαναπέφτεις. Ξαναξυπνάς. Τα ίδια. Ώσπου σηκώνεσαι να δεις τι παίζει. Και αντιλαμβάνεσαι ότι έχεις ξεχάσει κλειστά τα παντζούρια και από μπροστά την χοντρή σκούρη μπλε κουρτίνα. Αυτά είναι. 3 μέρες

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-40640188113521606772007-10-05T23:53:00.000+03:002008-02-12T19:01:50.449+02:00

Βασισμένο σε αληθοφανή μα φανταστικά γεγονόταΤου το υποσχέθηκα. Μου πλήρωσε το νοίκι έγκαιρα, έπρεπε να είμαι συνεπής. Θα τον έβγαζα έξω. Μεσημέρι. Τον περίμενα έξω από το φροντιστήριο να τελειώσει. Δεν μπορούσε να κρατηθεί και η πιο κοντινή τουαλέτα ήταν στο φροντιστήριο. Μέχρι να βγει είχα μυρίσει και τους 7 χοντρούς μαρκαδόρους μου, μέχρι εξατμίσεως (του εναντίου). Αποφασίσαμε να πάμε για καφέ

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com48tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-607909889219337302007-09-28T13:29:00.000+03:002008-02-12T19:03:20.044+02:00

Νωρίς το πρωί σχεδόν αξημέρωτα (12.30). O Narita ανοίγει την ντουλάπα και κατεβάζει με μια κίνηση τα χειμωνιάτικα. Μαζί με τα ρούχα πέφτει και ένα σκονισμένο πληκτρολόγιο. Σκέφτεται να αδράξει την ευκαιρία (και τη μέρα) και να γράψει post. Αναποδογύρισμα του πληκτρολογίου. Ελαφρύ χτύπημα στην πλάτη. Πέφτουν: ψίχουλα, τρίχες, οδοντογλυφίδα, νύχια, κουνούπια, μυγάκια, το esc, το shift και το num

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com50tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-51414290648130140362007-09-18T03:00:00.000+03:002008-02-12T20:44:05.782+02:00

Μέρος 1οΜέρος 2οΟ χρόνος είχε πήξει μέσα στο ταξί και το μόνο που έσπαγε την απόλυτη σιωπή, ήταν ο ήχος από το βλέμμα του ταξιτζή που σερνόταν πάνω στο κορμί μου. Ήταν φανερό πως είχε καταλάβει το ψέμμα για το κινητό. Εξάλλου πάντα ήμουν κακός ψεύτης. Γύρισα να δω πίσω τη γυναίκα, θέλοντας πιο πολύ να τραβήξω την προσοχή από μένα. Το παιδί με κοιτούσε ακόμα με έναν απόκοσμο τρόπο. Με έπνιγε το

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com43tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-81470378361583489512007-09-10T02:56:00.000+03:002008-02-12T19:09:08.232+02:00

Μέρος 1οΣτο πρώτο μέρος: Επαρχιακή πόλη. Τέσσερις άνθρωποι τυχαίνει να περιμένουν μεσάνυχτα σε μια στάση αστικού, να περάσει κάποιο ταξί. Ο δρόμος είναι έρημος ώσπου ένα αμάξι με ιλλιγιώδη ταχύττητα σταματάει μπροστά τους.Το μυαλό μου πλημμύρισε από άσχημες σκέψεις και οι τρίχες του χεριού μου ανασηκώθηκαν σα να έζησα χίλιους θανάτους. Ωστόσο άνοιξα την πίσω πόρτα του ταξί και έκανα να μπω.-Εσύ

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-12991614095822849582007-08-24T02:35:00.000+03:002008-02-12T19:10:48.124+02:00

Το δεξί μου πόδι μου χάρισε μια σουβλιά και είπα να καθίσω στο παγκάκι της στάσης. Ακούμπησα πρώτα την παλάμη μου. Ήταν ακόμα υγρό, αλλά η σουβλιά μου έδωσε γρήγορα τη λύση στον ενδοιασμό. Στρογγυλοκάθισα. Η σουβλιά ξαναμίλησε. Αυτή τη φορά δε μπόρεσα να αποφύγω το συνηθισμένο μορφασμό που κάνω όταν πονάω. Σούφρωσα τα χείλη όπως όταν είμαι μεθυσμένος και προσπαθώ να φιλήσω κάποιον. Δε κατάλαβα

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-78897697958803550652007-08-14T03:22:00.000+03:002008-02-12T19:12:14.642+02:00

Απο μικρός και από τρελός θυμάμαι τον εαυτό μου να παίζει και να βλέπει μπάλα... Λόγω επαρχιακής πόλης που μεγάλωσα και γαλουχήθηκα (αϊντε αϊντε) κάθε βράδυ γυρνούσα σπίτι με ματωμένα, γρατζουνισμένα και μέσα στη σκόνη, γόνατα και αγκώνες από τις ξάπλες που έτρωγα στις αλάνες της γειτονιάς. Θυμάμαι ακόμα τη γαιγιά μου να τα τρίβει στο πλύσιμο (σφουγάρι, χέρι, άσπρο πράγμα με σκληρή μεταλλική άκρη

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-19313398601894052512007-07-29T02:03:00.000+03:002008-02-12T19:15:00.337+02:00

Μεγάλη επιστροφή του Narita (ψεύτικα ηχογραφημένα χειροκροτήματα) εμμέσω διακοπών (ρεύματος κυρίως) με ποστ έκπληξη που δε θα συγκλονίσει κόσμο και δε θα ταρακουνήσει τα λιμνάζοντα νερά (ουυυυ το παρά#εσες) της blogoσφαιρας.Εγχειρίδιο Μαγείας για Ναυτιλομένους Παραξενοπερίεργους, κεφάλαιο 1ο:Παρασκευή της ουσίας οτιναναιδωστόληΣυστατικά20mg αισιοδοξία2 τζούρες στάχτη καμμένης βραδυνής

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-42017237422857024922007-06-24T16:47:00.000+03:002008-02-12T19:15:57.211+02:00

Ένα ανώνυμο e-mail έφτασε στα κεντρικά γραφεία της εταιρίας και κρίναμε σκόπιμο να το δημοσιεύσουμε."Τις τελευταίες δύο μέρες μου συμβαίνει ένα πολύ παράξενο πράγμα.. Σε ανύποπτο χρόνο αντιλαμβάνομαι μικρές πεταλούδες να πετούν γύρω μου και στο τέλος να κάθονται για λίγο πάνω μου.Αν κάποιος από σας ξέρει κάτι για αυτές τις πεταλούδες (τι θέλουν π.χ ή τι ψάχουν ) ή αν κάποιος γνωρίζει μάλιστα τις

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-78849531753041432522007-06-19T16:51:00.000+03:002008-02-12T19:17:16.344+02:00

Μετά από ασφυκτικές πιέσεις που δεχτήκαμε, σηκώσαμε το κόκκινο τηλέφωνο έκτακτης ανάγκης και ανταπόκρισης σε αγαπημένα πρόσωπα, γνωστό και ως (κ.τ.ε.α.α.α.α), και επικοινωνήσαμε με τον Πρόεδρα του Ομίλου Narita που περνάει την ξεκουραστική του στο Ντουμπάι. Του μεταφέραμε το σχετικό κάλεσμα από τις αγαπημένες του (σλουρπ) Pixie και Sunshine να αναφέρει 5 αγαπημένους προορισμούς. Λάβαμε αμέσως (

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-35071712838322755312007-06-15T16:36:00.000+03:002008-02-12T19:18:46.445+02:00

...Τα καλοκαιρινά polls (σε όλο τον α' κύκλο έβαζα να μην τελειώσω έτσι;). Παραλίγο να τα ξεχάσω αλλά να σε τι άλλο ωφελούν οι καλοπληρωμένες γραμματείς.Έχουμε και λέμε: Γεμιστά και τα αιώνια διλήμματα!Σκέτα ή με κιμά; Ντομάτα ή πιπεριά; (τα polls μεταφέρθηκαν στο πλάι όπως μπαίνεις αλλά και όπως βγαίνεις...όποιος μπαίνει πάντως με "αλεπού" τα βλέπει-δε τα βλέπει, ο θεός και η ψυχή του)Τα λέμε

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-88685645750425184562007-06-13T22:34:00.000+03:002008-02-12T19:20:48.492+02:00

Ευχαριστώ για όλα... η συνέχεια επί τας οθόνας σας.ο ιδιοΚτήτης του Ομίλου Νarita/Tέως σκηΝοθέτης, νυν sPammer/επίτιμος Comment maKer.

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-77483539562030004672007-06-10T23:40:00.000+03:002008-02-12T20:46:39.746+02:00

Ακολουθεί ανακοίνωση (μετά από ολιγόωρη σύσκεψη στα γραφεία του Ομίλου) από τον Υπεύθυνο Δημοσίων Σχέσεων Ομίλου Narita.(ήχοι απο καρεκλάκια που κουνιούνται, ψίθυροι, ένας χειροκροτεί στο βάθος, ήχοι από φωτογραφικές μηχανές και στήσιμο καμερών)Σσσσσσσ...-Γκούχου γκούχου, ένα δύο...ένα δύο φού φού..ένα δύο νερά φέρε μας παιδί!! Και βγάλτε έξω αυτόν που χειροκροτεί ακόμα εκεί στο βάθος! Όχι αυτόν

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-31970119938682456952007-06-03T23:02:00.000+03:002008-02-12T19:23:20.656+02:00

Ακολουθεί ανακοίνωση του project manager (πςςς δέος, ανατριχίλα) του Ομίλου Narita.Μετά από πολύμηνες συσκέψεις, σεμινάρια επί σεμιναρίων και απολύσεις συμβούλων marketing τη μία μετά την άλλη, το project πήρε την τελική του μορφή...Ηγγικεν λοιπόν η ώρα να λανσάρουμε στη BloGοαγορά τοBloGoΤζόκερ!!Προχωρήστε λίγο τη διαφάνεια ..ευχαριστώ.. νερό..γλουγλουπγλουπ..αααααα (φτιάξιμο γραβάτας...κλείσιμο

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com123tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-26604765464451931982007-06-01T12:13:00.001+03:002008-02-12T19:24:00.950+02:00

A.. τ.. η.. Μ

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-38056529334473368882007-05-24T04:16:00.000+03:002008-02-12T19:26:51.720+02:00

Μιας και το φερε η κουβέντα..( α καλά τα έχασε αυτός) και επειδή έχω φτάσει ως εδώ (δείχνω με το χέρι κάθετα στο μέτωπο..δεν ξέρω που είναι το αμήν, αλλιώς θα έδειχνα εκεί) δίνω τη διαμάχη στη δημοσιότητα να αποφασίσει ο λαός... Μια λέξη, ένα φαγητό, δύο εκτελέσεις, 12 υποψήφιοι, ένα σπίτι---όπα όπα λάθος...ΚαρμπονάραΛοιπόν, στο κόκκινο τραπέζι η ProSerPina με τα υλικά της: αλεύρι, βούτυρο, κρέμα

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com56tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-7973884604273455932007-05-18T12:59:00.000+03:002008-02-12T19:30:27.354+02:00

Βασισμένο σε αληθινά γεγονότα.Ο ανυποψίαστος Narita γυρνά εφουτυχισμένος από το σούπερρρ και φορτωμένος σακούλες. Ανεβαίνει στον δεύτερο όροφο από τις σκάλες (όταν χτίστηκε το οικοδομή δεν είχε ανακαλυφθεί ακόμα το ελεβέιτορ/ασανσέρ/ανελκυστήρ). Κοντοστέκεται φορ α γουάϊλ , έξω από την πόρτα του διαμερίσματος 17 και ψάχνει στις τσέπες να βρει το κλειδί. Το γαριδοαετίσιο μάτι του πέφτει πάνω σε

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com46tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-84518061972537303922007-05-15T21:46:00.000+03:002008-02-12T19:32:55.217+02:00

Μεσάνυχτα. Καλαίσθητο αμαξίδιον με επιβάτες την αφεντιά μου και το φίλο Μίμη (aka Miko, σε γονάτισα τώρα;) διασχίζει στενάκια στενακίων σε απομακρυσμένη περιοχή της Συμπρωτεύουσας. Αίφνης ήχος εν είδει "Πάτησα κάτι μαλάκα'μ'' σχίζει την ησυχία της κοιμώμενης γειτονιάς. Αρχική εντύπωση δική μου: κάποιο πλαστικό μπουκάλι.Αρχική εντύπωση οδηγού: μια γάτα λιγότερη στη γειτονιά.Φρενάρισμα. Φρενάρισμα.

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com48tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-13894970950159446572007-05-10T16:00:00.000+03:002008-02-12T19:42:45.394+02:00

Με θεόπνευστη ελεημοσύνη, η unlearn, o lazinio και η Joan δίνουν στον ρακένδυτο, ξυπόλητο, ψωμόλυσσα Narita από ένα ευρώ να αγοράσει περιοδικό (για την τουαλέτα).17η σελίδα. Τεστ. Τα αγαπημένα μου. Κάθομαι στη λεκάνη, ταρακουνάω το στυλό, γλείφω την μπίλια και ξεκινάω.1) Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι:α)Μια μπανιέρα προφιτερόλβ)Να με αγαπούν αυτοί που αγαπώγ) αβδ) Ο(μηδέν) Rhesus αρνητικόΧμμ με

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-85912746137938456252007-05-07T08:38:00.000+03:002008-02-12T19:47:26.111+02:00

Πίνεις 350 ml Τσίπουρο εμφιαλωμένο, χωρίς γλυκάνισο... κατεβαίνει νεράκι , χωρίς δυσφορία... η κουβέντα κυλά χωρίς σκαλώματα, ευχάριστα, χωρίς υποψία-ίχνος ζάλης... σηκώνεσαι να φύγεις από το χώρο της κατάνυξης (sunday γιουχου) και:*γκρεμίζεις το μικρό κουρτινόξυλο (μαζί με την κουρτίνα) που στόλιζε τη πόρτα που βρίσκοταν πίσω σου.*βγάζεις από την τσέπη το κινητό να ρίξεις μια ματιά και πριν

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com43tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-60254635958250591342007-05-03T02:26:00.000+03:002008-02-12T19:52:14.058+02:00

(και από εδώ είναι ) ο χμμ... δεν έχει όνομα. Μόνο νούμερο. 17.Ένας μεσήλικας μεγαλόσωμος άντρας, με φαλάκρα και γκρίζες φαβορίτες, κρατούσε από τον ώμο ένα αγόρι και το ταρακουνούσε δεξιά αριστερά, θαρρείς από οικειότητα. Ο άντρας που μου συστήθηκε ως Μανώλης συνέχισε να μιλάει αλλά η φωνή του απομακρύνονταν σιγά σιγά καθώς κάρφωνα ασυναίσθητα το βλέμμα μου στο αγόρι. Είχε ίσως το πιο άσχημο

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-63428774940451629822007-04-26T02:52:00.000+03:002008-02-12T19:57:39.856+02:00

Προηγούμενα Μέρη α , βου:Τσίπουρο , γ :χαρτάκια , δου : mp3 , ε :wcΈσπρωξα τη πόρτα της τουαλέτας. Φράκαρε. Γύρισα προς τον πάγκο. Ο προπο-τζής με κοιτούσε και χαμογελούσε περίεργα. Κούνησε με νόημα το κεφάλι του σαν να συμφωνούσε με κάτι.- Εε, ε συγγνώμη η πόρτα...Έστρεψε απροσδόκητα το βλέμμα του προς την οθόνη του υπολογιστή που βρισκόταν μπροστά του, σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Στηρίχθηκα

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com39tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-915933701565474462007-04-25T01:03:00.000+03:002008-02-12T19:58:15.181+02:00

Αν θα'ναι αύριο ποτέ, ορκίσου πως θα έρθεις.Θα έρθεις, και θα'ναι κάποτε, ξανά.

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-31899458366793692572007-04-19T03:55:00.000+03:002008-02-12T20:03:49.088+02:00

Μέρη: α βου γ δου...Το αστικό ήταν άδειο. Απόλυτα αναμενόμενο. (Αρχίζω και τα βρίσκω εύκολα πλέον). Μύριζε καραμέλα ούζο. Ο ηλικιωμένος οδηγός σκέφτηκα.Α, ναι, εισητήριο. Δεν είχα πάνω μου, είχα όμως ψιλά. Αναζήτησα το μηχάνημα. Πουθενά δεν υπήρχε. Σκέφτηκα να πάω να ρωτήσω τον οδηγό. Επαναπάυτηκα στην ακόλουθη ρητορική ερώτηση:Αν εν μέσω όλων αυτών που μου συμβαίνουν από το πρωί ανέβει κ

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com55tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-22523568663425439352007-04-14T00:57:00.000+03:002008-02-12T20:07:35.962+02:00

Μέρη: [α] [βου] [γ]...-Πγ#νσχε τώρ# σ'πρ#μν*χει.Τα σάλια που εκτινάσσονταν από το στόμα του έφτασαν ως την άλλη άκρη του γραφείου όπου και ακουμπούσα το χέρι μου. Κατέβασε μονορούφι άλλο ένα ποτηράκι, κατάπιε κάνοντας πολύ θόρυβο την μπουκιά του και επανέλαβε.-Πήγαινε τώρα ο Μανώλης σε περιμένει, του έχω ήδη μιλήσει για σένα. -Πότε δηλαδή του μιλήσατε; Αφού πρώτη φορά έρχομαι...Δεν ξέρω γιατί

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com52tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-50418175924864919352007-04-04T05:23:00.000+03:002008-02-12T20:11:01.527+02:00

Η ώρα είναι 5:24, ξημερώματα. Λουσμένος στον ιδρώτα κάθομαι στον υπολογιστή. Συνέρχομαι λίγο, συνειδητοποιώ τι κάνω και κάθομαι τελικά στην καρέκλα μπροστά στον υπολογιστή. Η μάχη έχει μόλις τελειώσει. Διάρκεια:δυο ώρες , μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Στον ύπνο εφιάλτης, στον ξύπνιο αστραπιαίες κινήσεις, στην πλειοψηφία τους με θετικό αποτέλεσμα, με το ένα μάτι ανοικτό. Εχθρός: δυο κουνούπια...Και

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-75514958552707614192007-04-01T17:43:00.000+03:002008-02-12T20:13:29.433+02:00

(Μέρος α) (Μέρος βου)... άπλωσε τα δυο παχουλά του χέρια και με αυτά αγκάλιασε το δικό μου... ένιωσα πολύ παράξενα. Φώτισε το δωμάτιο, το πρόσωπό του, το μυαλό μου γέμισε εικόνες και σκέψεις. Θαλπωρή, αισιοδοξία, άνοιξη, μυρωδιές, μουσικές. Τραβήχτηκα.- Ευχαριστώ πολύ για όλα... Πρέπει να... θα ξαναπεράσω αν είναι...- Δεν θα φύγεις Narita. Έπρεπε να είχες έρθει εδώ και καιρό. Δέχτηκες την

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-74539273524647675402007-03-25T22:32:00.000+03:002008-02-12T20:14:54.914+02:00

Το περιστατικό που ακολουθεί, έλαβε χώρα πριν από λιγο στο αστικό, καθώς ερχόμουν σπίτι.Κάθομαι. Το αστικό σχεδόν γεμάτο. Στάση. Είμαι αφηρημένος. Χωρίς να την κοιτάω καταλαβαίνω , επειδή βρίσκεται μέσα στο οπτικό μου πεδίο, ότι έχει ανέβει μια γυναίκα, κοντούλα, παχουλή, αναμαλλιασμένη, παραφορτωμένη με τσάντες και μπροστά κουβαλάει από αυτά τα σακίδια/καρεκλάκια (δεν ξέρω πως λέγονται, ούτε πως

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-54696970194778265432007-03-21T23:44:00.000+02:002008-02-12T20:19:38.237+02:00

(Μέρος α)Μια μεγαλόσωμη φιγούρα κοντοστάθηκε στην πόρτα. Ένας παχουλός, μάλλον πολύ παχουλός άντρας βρίσκονταν απέναντί μου. Είχε μακριά μάυρα μαλλιά, πιασμένα αλογοουρά ενώ το μισό πρόσωπό του καλύπτονταν από πυκνά μαύρα γένεια. Ήταν ο άντρας που είχα δει πριν να κουβαλάει τη γουρουνοκεφαλή. Στο ένα του χέρι κρατούσε κάτι σαν καραφάκι

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-83236214905471809232007-03-14T22:25:00.000+02:002008-02-12T20:22:04.209+02:00

Μετά από πρόσκληση της γλυκήτατης yoryia να γράψω κάτι με τις λέξεις: αγοραφοβία, κιτς, υποβρύχιο, οθόνη και σύννεφο.Επινόησα την παρακάτω ιστορία.Totally fake.Στη οθόνη του κινητού μου υπήρχε η ένδειξη νέου εισερχόμενου μηνύματος. Βρίσκοταν εκεί εδώ και δυο μέρες. Δεν ήθελα να το διαβασω. Ήξερα από ποιον είναι. Ήξερα τι γραφει. ............Ήταν περίπου πριν ένα μηνα , δε θυμάμαι ακριβώς, όταν

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-13377337428514197862007-03-13T11:15:00.000+02:002008-02-12T20:26:35.240+02:00

Ημιυπόγειο ιατρείο. Η είσοδος απ'έξω. Από πάνω ένα κρεοπωλείο. Στην ταμπέλα έγραφε καθαρά με μεγάλα γράμματα:"Καλως τον, σε περίμενα." και από κάτω Ψυχίατρος πτυχιούχος Πανεπιστημίου...έλειπαν τα υπόλοιπα γράμματα. Φαίνονταν σα να έχουν πέσει.Κατεβαίνοντας τις σκάλες μπροστά μου έβλεπα μόνο μια ξεβαμέννη, πράσινη ξύλινη πόρτα. Στο κέντρο της, δίπλα από το πόμολο ένα εξόγκωμα προς τα έξω. Σχεδόν

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-74809423723719842382007-03-13T01:20:00.000+02:002008-02-12T20:28:02.772+02:00

Είμαι πολύ χάλια απόψε... Ναι ξέρω, θα πείτε "πώς κι έτσι; Μας είχες συνηθίσει στα εύθυμα γεμάτα ζωντάνια και χιούμορ posts, τώρα γιατί μας το χαλάς;".Συγχωρέστε με λοιπόν τον άθλιο, αλλά σήμερα νιώθω την ψυχή μου να βαραίνει από στεναχώρια. Μόλις πριν λίγα λεπτά βάρυνε - όχι ψέμματα, εδώ και λίγες μέρες τη νιώθω έτσι- την ρώτησα, ναι την ρώτησα στα κρυφά όταν ήμουν μόνος μου, γιατί είναι έτσι;

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-85607516181527982952007-03-09T22:47:00.000+02:002008-02-12T20:29:10.216+02:00

Κάντε ο,τι θέλετε. Πηγαίνετε όπου θέλετε. Υποσχεθείτε ο,τι θέλετε. Αγοράστε. Πουλήστε. Κερδίστε ο,τι θέλετε. Μιλήστε όμορφα σε όποιον θέλετε. Προδώστε όποιον θέλετε και όσες φορές θέλετε. Ξεγελάστε. Ειρωνευτείτε. Υποκριθείτε πως συμπαθείτε. Πλησιάστε και απομακρυνθείτε. Πάρτε όσα θέλετε. Πείτε όσα ψέμματα θέλετε. Χαρείτε την αθλιότητά σας όσο θέλετε. Εγκαταλείψτε όσες φορές θέλετε. Αδικείστε όσο

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-12783649999756368582007-03-06T00:19:00.000+02:002008-02-12T20:29:55.885+02:00

...σαν κοιτάς.Πόσο σημαντικό είναι να είσαι ξύπνιος όταν το θες και να κοιμάσαι όταν το θες. (κυριολεκτικά και μεταφορικά)Πόσο σημαντικό είναι να είναι το ταβάνι καθαρό και όχι αραχνιασμένο, όταν θέλεις να κάνεις σκέψεις κοιτώντας σε αυτό. (κυριολεκτκά και μεταφορικά)Πόσο άσχημη φαίνεται η λάμπα που κρέμεται από το ταβάνι, τώρα που είναι μόνη της, χωρίς ένα φωτιστικό να την πλαισιώνει.Τι

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-42068318100106100292007-03-02T14:01:00.000+02:002008-02-12T20:30:25.866+02:00

Και κάπου εκεί που το γκρίζο πάει να γίνει πιο πνιχτό και να με τραβήξει μέσα του,ένα ευχαριστώ μου ψιθυρίζει τα εξής λόγια:"Άσε όλα αυτά που σε φοβίζουν να έρθουν. Μη σε στεναχωρούν. Κάτι καλύτερο θα αφήσουν φεύγοντας".Αν δεν είχα και εσάς τι θα έκανα. Άραγε τι θα έκανα.

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-53070928414976715522007-02-27T13:04:00.000+02:002008-02-12T20:31:09.555+02:00

Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του μ' ένα μεγάλο χάρτινο κουτί. Χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα άδειο γυάλινο βάζο και άρχισε να το γεμίζει με μικρές πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε : «Είναι γεμάτο το βάζο;» και οι μαθητές απάντησαν : « Ναι, είναι γεμάτο». Αυτός χαμογέλασε και πάλι χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-636930511537828612007-02-26T00:21:00.000+02:002008-02-12T20:31:57.479+02:00

Αύριο θα ξυπνήσω και με το ένα μάτι θα δω το μέλλον. Θα ανάψω το νέο κερί με άρωμα βανίλια και θα φωνάξω την μοίρα. Θα ανοίξω το νέο μου παράθυρο με θέα τη θάλασσα και θα της δείξω. Θα της χαμογελάσω και ποτίζοντας τα λουλούδια που γεμίζουν το μπαλκόνι μου θα λέω ιστορίες. Για ήλιους που ξεχάστηκαν και άστρα που πλημμύρισαν τους τοίχους. Για δάση καταπράσινα που θάφτηκαν ξανά στο γκρι. Για όλα

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-33219682314795299802007-02-24T02:00:00.000+02:002008-02-12T20:32:21.976+02:00

Απόψε θέλω να σου μιλήσω.Δε σε πετυχαίνω πουθενά και ποτέ. Και μάλλον μου λείπεις. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο τελικά. Μόνο μόνος μου. Και δε μ'αρέσει. Τώρα και ξανα τώρα το καταλαβαίνω. Και όσες φορές είπα μόνος άλλες τόσες με καταράστηκα. Όλα όλα τελικά δε σου ανήκουν. Εκεί και ξανά εκεί. Εφτά φορές θυμίσου με. Και εφτά ονόματα θα βρω να σου αρέσω. Κάνε με πάλι να πω αυτά που θέλω. Αυτή τη φορά

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-48748599391133653192007-02-17T02:35:00.000+02:002008-02-12T20:32:49.146+02:00

Δεν ξέρω κατά πόσο μετράει, αλλά δεν έχω γράψει ημερολόγιο ποτέ στη ζωή μου. Και δεν ξέρω επίσης, κατά πόσο με ανακουφίζει ή με θλίβει που γράφω τώρα σε κάτι που αυτοαποκαλείται "ημερολόγιο". Ωστόσο πάντα πίστευα ότι ο εαυτός μου εκφραζόταν πολύ καλύτερα με το γραπτό λόγο παρά με τον προφορικό.Θέλω να αυτοσυστηθώ, αλλά δε ξέρω. Ντρέπομαι. Αλήθεια. Θέλω να μιλήσω σε μένα για μένα αλλά δε μπορώ..

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-20418658890302849482007-02-16T23:38:00.012+02:002009-03-12T15:43:52.643+02:00

coGiτo εrGo Suμ! uNλeαRn CrαζyCow Nιnja Boy/ KαBaμaru miλkYway GeorΓia.:: nerαiDoskeΨeis ::. bΛoGaκi The bαlL iς losτ... EverytHinγ is lοst AgΓelos sPyρou CoυgαR SniKoλas another mesΣy blog JoαN .:Saλala:. ProsεRpiNαSugαrVampiρe Πixie's bLog KwloΓria MisiρLoυ aleX bloγging MoGwαi O KaiΡos ΑurοRa .:IoN:. SpeCtεr DisiλluSα LaziNιo maRia-αDouanEτa (δε τη λeνε Μαρία) InDustRiαl DaiSiεs SιdDhaρtha

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-800601155144566752.post-86434181395836342022007-02-07T13:25:00.002+02:002008-05-31T13:31:40.559+03:00

Αν Ναι πάτα εδώΑν Οχι πάτα εδώ

Naritahttp://www.blogger.com/profile/00504845092198100336noreply@blogger.com